آموزش و نحوه پیدا کردن درایورهای سخت افزاری ویندوز برای لپ تاپ

ادامه مطلب

هادی چهارشنبه 13 آذر1387   

ورود Western Digital به دنیای شگفت‌انگیز HD

هادی چهارشنبه 13 آذر1387   

اطلاعاتی پیرامون مودم ها

اطلاعاتی پیرامون مودم ها

ادامه مطلب

هادی شنبه 18 آبان1387   

Nvidia كارت گرافيكي Geforce 9600 GT را معرفي كرد

شرکت Nvidia يکي از جديدترين محصولات اين شركت Geforce 9600 GT را معرفي كرد. در حقيقت اين مدل تحول خاصي را در خود نداشته است اما يک محصول نسبتا ارزان قيمت است و به نوعي اين قيمت کمتر نسبت به نمونه‌هاي مشابه خود بارزترين ويژگي اين کارت گرافيک مي‌باشد.

پردازنده‌هاي گرافيكي Geforce 9600GT با استفاده از معماري چيپ‌هايG94 توليد شده‌اند که از نظر كارآيي تقريبا بين مدل‌هاي Geforce 8800 و 9800 قرار مي‌گيرند. اما اين پردازنده‌هاي گرافيك مصرف انرژي کمتري نسبت به اين دو مدل دارند که همين مساله يک نکته مثبت براي اين محصول به شمار مي‌رود.

توان مصرفي اين کارت گرافيک در بار كاري كامل چيزي حدود 30 وات است. اين توان مصرفي پايين باعث مي‌شود که دماي کارت گرافيک حتي بر اثر کار طولاني مدت خيلي افزايش نيابد. شرکت‌هاي كارت‌هاي گرافيكي خود را با استفاده از اين پردازنده گرافيك به بازار عرضه كرده‌اند. يکي از نمونه‌ها توسط شرکت Gigabyte توليد شده است که ويژگي اصلي آن استفاده از سيستم خنك كننده غيرفعال با استفاده از لوله‌هاي خنک‌کننده به جاي فن معولي است.

اين كارت كه با نام GV-NX96T512HP به بازار عرضه شده، از يك حرارت گير غيرفعال بهره مي‌برد. اين حرارت‌گير از لوله‌هاي خنک کننده‌اي تشكيل شده است كه به دو بخش فلزي متصل شده‌اند. خنک‌کننده غيرفعال اين كارت داراي توانايي‌هاي زيادي بوده و به همين دليل قادر است پردازنده‌هاي گرافيكي Geforce 9600 GT را به راحتي خنك كند. ويژگي‌هاي بسياری که توسط گيگابايت در اين سري از كارت‌ها پيش‌بيني شده، باعث شده است کارت‌هاي گرافيکي اين خانواده ویژگی‌های رقابتي زیادی داشته باشند.

اولين و مهمترين ويژگي اين لوله‌هاي خنک‌کننده بي‌صدا بودن آنهاست. به علاوه اين کارت‌هاي گرافيک 76 درصد خنک‌تر از نمونه اصلي عمل مي‌كنند. در نهايت به دليل عدم استفاده از قطعات متحركي مانند فن طول عمر اين سيستم خنک‌کننده بيشتر از سيستم‌های خنك كننده متعارف خواهد بوده است. شرکت Gigabyte قصد دارد با همکاري شرکت Zalman تغييراتي در اين سيستم خنک‌کننده ايجاد کند و در آينده آن را با ويژگي‌هاي بهتر و توانايي‌هاي بيشتري به بازار عرضه کند.

لينك منبع سايت

سه شنبه 26 شهریور1387   

صفحه کلید بیسیم خورشیدی

صفحه کلید بیسیم خورشیدی

کامپیوتر-سخت افزار

کسانی که از موس و کیبو‏رد بیسیم استفاده می‏کنند می‏دانند که تمام شدن
باطری در حین کار، دردسر بزرگی است.

شرکت بوفالو ژاپن برای این مشکل از یک راه حل ساده استفاده کرده است. صفحه
کلید مدل BSKBW01SB این شرکت، انرژی مورد نیاز خود را از طریق خورشید تامین
می‏کند و شما را از نگهداری باطریهای یدکی بی‏نیاز می‏کند. در گوشه سمت
راست این کی‏برد، صفحه خورشیدی کوچکی تعبیه شده که به سادگی فابل تنظیم
است. علاوه بر آن و در مواقع ضروری می‏توان از باطری نیز استفاده نمود.

این صفحه کلید مجهز به 17 کلید قابل برنامه‏ریزی است که با فرکانس 2.4Ghz
که در اغلب تجهیزات بیسیم استفاده می‏شود کار می‏کند. به اینصورت شما
می‏توانید کی‏برد را در حدود 10 متر از کامپیوتر خود دور کنید. این محصول
در کشور ژاپن، از اواسط ماه میلادی جاری و به قیمت تقریبی 135 دلار آمریکا
عرضه می‏شود.

شاید بعضی از دوستان تصور کنند که این صفحه کلید خورشیدی فقط در سرزمین
آفتاب تابان (ژاپن) کاربرد داشته باشد ولی همانطور که می‏دانید تجهیزات
اینچنین مثل بعضی از ماشین حسابها می‏توانند با مقادیر ناچیزی از نور
خورشید نیز انرژی مورد نیاز خود را تامین کنند.



------------------------------------------------------------------------
+ منبع: behradonline.mihanblog.com

هادی یکشنبه 10 شهریور1387   

SLI - تسخیر شده توسط nVIDIA

مقاله امروز را با معرفی SLI آغاز خواهیم کرد چرا که قدمت بیشتر آن نسبت به CrossFire آن را مقدم تر می نماید.

اگر فکر می کنید SLI تکنولوژی جدیدی است و nVIDIA، شرکت محبوب و پرقدرت بازار تراشه های گرافیکی، مبتکر آن است اشتباه می کنید چرا که SLI برای اولین بار در سال 1998 توسط شرکت 3dfx و بر روی کارت های گرافیک Voodoo 2 معرفی شد. در آن زمان SLI سرنام کلمات Scan Line Interleaving بود و از طریق تجزیه تصویر به خطوطی پیاپی زوج و فرد و محول کردن وظیفه پردازش هر دسته از خط ها به تراشه های موجود بر روی کارت گرافیک Voodoo 2 با طرحی ساده اما شگفت آور عمل می کرد.

تصویر 1 - دو کارت Voodoo 2 در حالت SLI

ادامه مطلب

هادی یکشنبه 16 تیر1387   

عيب زدايي سخت افزار

عيب زدايي سخت افزار

همواره راه هایی وجود دارد که بدون نیاز به تخصص افراد ماهر میتوان پی به عیب سخت افزارهای مشکل دار خود ببرید. این ترفند اگر چه يك راهنماي جامع براي عيب زدايي از كامپيوترتان نيست اما مي تواند شما را به سمت يافتن مشكل كامپيوتر راهنمايي كند. مطمئنأ پیدا کردن عیب کامپیوتر توسط شخص خودتان بسیار شیرین تر از تشخیص آن توسط یک تعمیرکار با تجربه است!

اگر بعد از فشردن دكمه power ، كامپيوتر روشن نشد
بررسي كنيد آيا سيم برق متصل است؟ آيا سر ديگر سيم برق متصل شده است؟ سوييچي كه در پشت كامپيوترتان وجود دارد چك كنيد. از اتصال صحيح منبع تغذيه به مادربرد اطمينان حاصل كنيد. كابل برق فلاپي را چك كنيد. اگر هيچ يك از اين كارها نتيجه نداد در مرحله بعد هر چيزي را كه به مادربرد متصل است به غير از كابل برق، سيم دكمه power، كارت گرافيك، حافظه RAM و CPU را جدا كنيد. اگر باز هم سيستم بالا نمي آيد يك يا دو قطعه از سيستم شما معيوب است. در اين مورد به احتمال زياد مادربرد يا منبع تغذيه Case شما اشكال دارد.
اگر سيستم روشن مي شود ولي بوق نمي زند يا بالا نمي آيد
ابتدا همه اتصالات را چك كنيد و دوباره امتحان كنيد. در صورتي كه اين عمل مؤثر نبود، بهترين كار اين است كه مانند بالا همه چيز را به غير از سيم دكمه power، كارت گرافيك، حافظه RAM و CPU را از مادربرد جدا كرده و دوباره امتحان كنيد.
اگر كامپيوتر به خوبي شروع به كار كرد كامپيوتر را خاموش كنيد و هر بار يك قطعه را متصل كرده و سپس كامپيوتر را روشن كنيد تا جايي كه مشكل را پيدا كنيد ولي اگر كامپيوتر اصلا‎‎ً روشن نشد احتمالاً يك يا چند قطعه معيوب داريد(CPU ،RAM، مادربرد و منبع تغذيه).
كامپيوتر روشن مي شود و متناوبا‎ً بوق مي زند، بالا مي آيد
ببينيد آيا حافظه RAM شما بدرستي نصب شده است اگر لازم است آن را بيرون آوريد و دوباره جا بزنيد.
سيستم روشن مي شود يك سري بوقهاي سريع مي زند، بالا نمي آيد
ببينيد آيا كارت گرافيك به درستي روي اسلات AGP نشسته است يا خير.اگر مقدار كمي از كارت گرافيك خارج از اسلات AGP باشد سيستم بالا نمي آيد.
چند مشكل ديگر هم وجود دارد كه بوسيله اين بوقها شناسايي مي شود اما دو مورد بالا معمول ترين موارد هستند.
اگر سيستم بالا مي آيد ولي مشكلاتي را مشاهده مي كنيد در اين جا دو مشكل عمده ذكر مي شود. كامپيوتر شما در هنگام نصب سيستم عامل بارها از حركت باز مي ايستد علت آن مي تواند گرماي CPU باشد بخصوص CPU هاي شركت AMD يا CPU هاي قديمي تر شركت INTEL. چك كنيد آيا فن CPUبخوبي عمل مي كند و چك كنيد آيا هيت سينك (قطعه آلومينيومي كه روي CPU نصب شده و معمولاً رنگ سياه دارد) بخوبي نصب شده است و با سطح CPU كاملاً موازي است. مطمئن شويد از هيت سينكي استفاده مي كنيد كه ساخت سازنده CPU شماست. هيت سينك اگر درست نصب شود بيش از آنچه نياز است خنك كاري انجام مي دهد.
مشكلات زيادي در سيستم عامل همراه با صفحات آبي كه ظاهر مي شود داريد
خطاهايي كه در هنگام كپي كردن فايل هاي Set up بوجود مي آيند بخصوص در ويندوز 2000 و XP، به احتمال زياد نشانه وجود مشكل در حافظه RAM شماست. اين امكان هم وجود دارد كه مشكل از هارد ديسك شما باشد اگر خطاها همراه با صفحات آبي است كه در آنها Page Fault ديده مي شود يقيناً مشكل از حافظه RAM شماست.

هادی چهارشنبه 12 تیر1387   

آداب استفاده از لپ تاپ

آداب استفاده از لپ تاپ

كامپیوتر‌های لپ‌تاپ همانند كاغذ و قلم جزیی از نشست‌های علمی و همایش‌های اقتصادی شده‌اند. امّا آداب و قواعد استفاده از لپ‌تاپ‌ها اغلب نادیده گرفته می‌شوند. بنابراین در این‌جا هفت توصیه‌ی تجربی را به شما ارایه می‌دهیم تا حضور لپ‌تاپ‌ها در نشست‌ها و همایش‌ها به جای آن‌كه آزار دهنده و مزاحم شركت‌كنندگان باشند، به برگزاری بهتر آن همایش‌ها كمك كنند...

۱) مطمئن شوید همراه داشتن لپ‌تاپ منعی ندارد.

بسیاری از افراد، بهره‌وری كامپیوترها در نشت‌های علمی را دست‌كم می‌گیرند، و این صرف نظر از آن است كه كامپیوتر‌ها بخشی از ارائه‌ی سخنرانی باشند یا وسیله‌ای برای ضبط مراسم. امّا گاهی لازم است كسانی را كه از لپ‌تاپ خود برای كار دیگری غیر از مباحث مربوط به همایش استفاده می‌كنند، منع نمایید. در واقع برگزاری یك همایش علمی خوب در حالی كه لپ‌تاپ‌ها حاضرین را از هم جدا كرده، غیر ممكن می‌نماید. بنابراین بهتر است شركت‌‌كنندگان در چنین همایش‌هایی لپ‌تاپ‌های خود را به همراه نیاورند، مگر آن‌كه دلیل معقولی برای همراه آوردن آن داشته باشند(البته، این غیر از آن مواردی است كه لازم است شركت كنندگان همایش حتماً لپ‌تاپ‌های خود را به همراه داشته باشند.(

۲( وظایف لپ‌تاپ را به دیگران محول كنید.

باز هم تكرار می‌كنیم كه لپ‌تاپ‌ها می‌توانند جزء لاینفك یك همایش علمی باشند. اگر لازم است كامپیوتری به برگزاری همایش كمك كند، بهتر است یك نفر را مأمور آن نمایید. اگر قرار است یادداشتی برداشته شود، همان یك نفر می‌تواند این كار را انجام داده، و سپس در پایان همایش آن‌ها را در اختیار سایر شركت كنندگان نیز قرار دهد. به همین قیاس، اگر ارایه‌ی سخنرانی همراه با نمایش نمودار و عكس باشد، واقعاً هیچ لزومی ندارد كه از بیش از یك كامپیوتر استفاده كنید. وقتی یك نفر را رسماً مأمور ضبط مراسم می‌كنید، همان یك نفر به این كار مشغول می‌شود و در نتیجه دیگران می‌توانند حواس خود را كاملاً معطوف به سخنرانی كنند. قانون نانوشته‌ای كه در این مورد وجود دارد می‌گوید:“ اگر لازم است رو در رو حرف بزنید، لپ‌تاپ‌ها را كنار بگذارید!”

۳( خود را آماده كنید تا توضیح دهید چرا با خودتان لپ‌تاپ آورده‌اید.

برگزاری یك همایش علمی خودمانی و نبودن منعی برای حضور لپ‌تاپ‌ها به این معنی نیست كه آداب چنین همایش‌هایی را زیر پا بگذارید. اگر كامپیوتر‌تان را به یك نشست ببرید، مؤدبانه‌تر آن است كه به مسؤول برگزاری آن نشست بگویید كه چرا كامپیوتر خود را همراه آورده‌اید. آیا كامپیوترتان را آورده‌اید كه مراسم را ضبط كند یا در هنگام ارایه‌ی سخنرانی به نمایش داده‌های آماری كمك نماید؟ اگر كسی صرفاً كامپیوتر لپ‌تاپ خود را همراه بیاورد، بدون آن‌كه منظور خاصی از آن داشته باشد، ممكن است فكر كنند عقده‌ای است و می‌خواهد فقط پُز بدهد.

۴(كمی ملاحظه داشته باشید!

صرف آن‌كه یك لپ‌تاپ جلوی خود گذاشته‌اید، الزاماً به این معنی نیست كه مدام باید از آن استفاده كنید. حتا اگر مشغول یادداشت برداری هم باشید، اما سرتان را هیچ وقت از كامپیوترتان بلند نكنید، هم به سخنران بی‌احترامی كرده‌اید و هم به كسانی كه در اطراف شما نشسته‌اند (لازم به گفتن نیست كه بعضی‌ها آن‌قدر سرشان را با لپ‌تاپ خود گرم می‌كنند كه مجبور می‌شوند در پایان مراسم از این و آن بپرسند كه چه گذشته است!( در كارتان اعتدال داشته باشید. از كامپیوترتان استفاده كنید امّا به مباحث و سخنرانی هم توجه نمایید. شخصی كه در حال ایراد سخنرانی است، وقتی كسی را می‌بیند كه سرش پایین است و در حال زدن كلیدهاست، حالش گرفته می‌شود. وقتی چشم در چشم سخنران نمی‌اندازید، و فكرتان را مشغول لپ‌تاپ‌تان می‌كنید، خود به خود حواس‌تان پرت شده و سرنخ مطالب را از دست خواهید داد.

۵( سر و صدای لپ‌تاپ‌تان را در نیاورید.

یك نكته‌ی اخلاقی دیگر:با كامپیوتر خود همان‌طور رفتار كنید كه با گوشی همراه خود در سالن سینما و یا تئاتر می‌كنید. اگر تصمیم دارید كه كامپیوتر خود را همراه ببرید، چند دقیقه از وقت خود را صرف از كارانداختن سرو صدا‌های آن بكنید؛ چرا كه ممكن است حواس دیگران را پرت كرده و موجب مزاحمت آن‌ها شود.

۶(روزه‌ی شك دار نگیرید!

دوستی نقل می‌كرد كه در یكی از همایش‌های برگزار‌شده در فرنگ، از همه‌ی شركت‌كنندگان خواستند كه لپ‌تاپ‌های خود را همراه نیاورند. به محض اعلام این درخواست، همه سر به شورش برداشتند! منظور این نیست كه به دوران گچ و تخته و چرتكه بازگردیم، بلكه منظورمان آن است كه بگوییم آیه از آسمان نازل نشده كه حتماً باید در همایش‌ها لپ‌تاپ‌مان را با خود ببریم. اگر فكر می‌كنید وجود لپ‌تاپ‌ها بیش از آن كه كمك‌كننده باشند، مانع می‌تراشند، بهتر است كلاً آن‌ها را از ورود به همایش منع كنید. یك بار امتحان كنید و ببینید آیا بهره‌وری و تأثیر آن همایش بیش‌تر می‌شود یا نه.

۷( بروید همایش‌تان را درست كنید!

اگر تشخیص دادید كه مشكلات همایش ناشی از لپ‌تاپ‌هاست- بی‌توجهی، بحث‌های نامربوط و امثالهم- ممكن است تقصیر خودِ این كامپیوتر‌ها نباشد. به جای آن، نگاهی به سازو كار همایشِ خود بیندازید. شاید معلوم شود كه استفاده‌ی غلط از لپ‌تاپ صرفاً ناشی از یك مشكل بزرگ‌تر است. در بسیاری از همایش‌ها، یك سری مشكلات ساختاری وجود دارد- كه منجر به استفاده از لپ‌تاپ‌ها در آن‌ها می‌گردد. گاهی اوقات سازمان‌ها برحسب عادت و نه نیاز به برگزاری همایش‌های آن‌چنانی اقدام می‌كنند. اگر همایش خوب برنامه‌ریزی شده باشد و خوب هم برگزار گردد، احتمال آن‌كه شركت‌كنندگان‌اش بخواهند با یك دست چند هندوانه بردارند، خیلی بعید خواهد بود.

منبع: amoozeshgah.net

هادی چهارشنبه 12 تیر1387   

طریقه نصب بلوتوث بر روی کامپیوتر

ادامه مطلب

هادی شنبه 14 اردیبهشت1387   

آموزش مونتاژ یک کامپیوتر قسمت پنجم

قسمت پنجم / منبع تغذیه یا پاور

منبع تغذیه یا در اصطلاح Power یکی از مهم ترین و حساس ترین قطعات است، چون تامین کننده ی جریان الکتریسیته مورد نیاز قطعات کامپیوتر شما می باشد. همه ی قطعات ممکن است روزی دچار اشکال شوند و شما مجبور شوید آنها را تعویض کنید اما حساب پاور از سایر قطعات جداست، چرا؟ چون پاور همیشه و بر اساس تجربه من در بدترین زمان ممکن که شما به کامپیوترتان نیاز دارید دچار اشکال می شود و معمولا وقتی دچار اشکال شد چون وظیفه اش برق رسانی به سایر قطعات است در اثر اشکالی که پیدا کرده درست انجام وظیفه نمی کند و یکی دو قطعه دیگر را هم ناکار می سازد.

هادی یکشنبه 25 فروردین1387   

آموزش مونتاژ یک کامپیوتر قسمت چهارم

قسمت چهارم / دستورالعمل نصب RAM
تا به امروز شما می دانید چگونه یک مادربرد و CPU را بایستی مونتاژ کرد و در داخل کیس جا داد و بلدید یک هارد دیسک جدید را مونتاژ نمائید و اگر بخواهید می توانید امکانات کامپیوترتان را با نصب کارتهای PCI افزایش دهید، بنابراین حالا از عالم مونتاژ سخت افزارهای کامپیوتری خیلی چیزها می دانید، این طور نیست؟
امروزه کاربران روی کامپیوترهایشان تعداد زیادی برنامه نصب می کنند و علاوه بر آن هر روز در حال اضافه و کم کردن این برنامه ها هستند، در چنین شرایطی یکی از عواملی که می تواند سبب شود تا یک کامپیوتر ثبات و سرعت مناسبی داشته باشد دارا بودن حافظه RAM به میزان کافی است در غیر اینصورت احتمالا کامپیوتر شما بسیار کند و اعصاب خورد کن خواهد بود
امروز قصد داریم به آموزش مونتاژ حافظه های RAM (مخفف عبارت Random Access Memory) بپردازیم، پس بنابراین فرقی ندارد می خواهید وضع کامپیوتر قدیمی تان را بهبود ببخشید یا قصد مونتاژ یک کامپیوتر نو را دارید به هر حال می توانید مثل همیشه با من همراه شوید.
اما در باب RAM برای کسانی که اصلا نمی دانند چه هست، اگر نمی دانید ارزش RAM در چه می باشد و چه می کند می توانید CPU را یک آشپز در نظر بگیرید و بعد هارد دیسک را یک یخچال و RAM را میز آشپزخانه، آنوقت CPU یا جناب آشپز زمانی که شروع کند به آشپزی مواد لازمش را از هارد یا همان یخچال در می آورد و روی میز آشپزخانه یا RAM می چیند تا در حین آشپزی خیلی راحت و سریع به آنها دسترسی داشته باشد. خوب حالا اگر میز آشپزخانه تان کوچک باشد و فضای کمی داشته باشد زمانی که آشپزباشی یا CPU مشغول پختن یک غذای مفصل برای یک مهمانی مفصل تر می شود فضای کافی برای چیدن موادی که از یخچال در آورده ندارد و لذا چون ابزار مناسب در اختیارش نیست روند کارش کند می شود و کل داستان شام دچار مشکل و کندی می شود و یحتمل مهمان ها گشنه خواهند ماند و اعصاب شما هم از دست آشپزتان و کل مجموعه ی آشپز خانه تان که همان کامپیوترتان باشد خورد می شود و این درست زمانی است که شما به یک میز بزرگتر یا مقداری حافظه ی RAM بیشتری نیاز دارید.
توصیه های ایمنی: در قسمت های -پست های- قبلی یک سری توصیه ایمنی در مورد مونتاژ کامپیوتر داشتیم، تکرار مکررات نمی کنم و فقط توصیه می کنم اگر آن موارد را نخوانده اید به عقب برگردید بخوانیدشان و سعی در رعایتشان داشته باشید که به نفع خودتان است و سبب جلوگیری از صدمه دیدن کامپیوترتان خواهد شد
قبل از اینکه به اصل مطلب بپردازیم لازم است این را هم بگویم که به خاطر داشته باشید همیشه اضافه کردن حافظه RAM راه حل سرعت بخشیدن به یک کامپیوتر قدیمی که عملکردش کند است و کارایی مناسبی ندارد نیست و بعضی وقتها کامپیوتری قدیمی که بیش از حد حافظه ی رم روی آن نصب شده باشد کلا دچار مشکل می شود، لذا پیش از اینکه بخواهید تصمیم بگیرید میزان حافظه ی RAM کامپیوتر خود را ارتقا دهید از توانائی کامپیوتر تان در درک مقدار و نوع حافظه ی RAM و کار با آن مطلع شوید. (معمولا با نگاهی به دفترچه مادربرد و کمی پرسش از دیگران در انجمن های تخصص )
در این آموزش ما نوعی از حافظه ی RAM را مورد استفاده قرار می دهیم که تحت استاندارد یا قرار دادی با عنوان DIMM که مخفف Dual In-line Memory Module است می باشد، رم های تحت این استاندارد بر روی مادربرد در شیاری با همین عنوان جا می خورند که شکل و شمایل خاص خودش را دارا است و بعدا در مورد ظاهر این شیارها توضیح کافی خواهیم داد. البته ناگفته نماند که امروز و از تقریبا 6 یا 7 سال پیش همه ی رم های در بازار تحت این استاندارد هستند و استاندارد SIMM یا Single In-line Memory Module کاملا منسوخ شده. نکته ی بعدی قابل توجه این است که بایستی بدانید مادربرد شما از چه مدل RAM ی با چه مشخصاتی پشتیبانی به عمل می آورد، RAM ها مدل های مختلفی دارند مثل SD یا DDR و... برای اینکه این اطلاعات را به دست بیاورید دفترچه ی مادربرد بهترین راهنما است. ولی به هر حال اگر رم های شما تحت DIMM باشند و کامپیوتری که قصد سوار کردن حافظه ی رم بر روی آن دارید یادگار دوران ماموت ها نیست مدل RAM تحت پشتیبانی مادربردتان هر چه که باشد فرقی ندارد این راهنما در نصب RAM جدید به شما کمک خواهد کرد!
مواد لازم برای این جلسه:

- یک عدد رم سازگار با مادربردتان
- پیچ گوشتی به میزان کافی و لازم در ابعاد و طرح ها و رنگهای گوناگون!
- کامپیوترتان هم که حتما لازم است (در غیر این صورت می خواهید رم را کجا نصب کنید؟

برای این آموزش قصد داریم یک رم 184 پین DDR که تصویر آن را در بالا مشاهده می کنید را روی یک کامپیوتر سوار نمائیم.
گام اول: کامپیوتر خود را آماده کنید

برای اینکه کامپیوترتان آماده ی مونتاژ شود بایستی اول آن را ایمن کنیم به همین منظور قبل از هر کاری ابتدا آن را از برق می کشید و کلید پشت پاور یا همان منبع تغذیه را در حالت خاموش قرار می دهید با اینکار خیال شما از بزرگترین خطر ممکن در حین مونتاژ قطعات یعنی اتصالی جریان الکتریسیته راحت می شود.
بعد از اینکه پاور را از کار انداختیم زمان این رسیده است که کیس را باز کنیم، البته اگر در حال مونتاژ یک کامپیوتر نو باشید یا پیش مونتاژش که خوب کیس باز است ولی اگر کامپیوتر فعلی تان نیازمند نصب یک RAM جدید است لازم است کیس را باز کنید. اینکه کیس شما چگونه باز می شود بسته به نوع کیس اندکی متفاوت است و فقط کافی است کمی کیس را نگاه کنید تا بفهمید پیچ هایش کجا هستند و چگونه پنل کناریش باز می شود و از جا در می آید.

گام دوم: پیدا کردن یک شیار یا سوکت RAM خالی

پیدا کردن یک سوکت خالی RAM روی مادربرد اصلا کار دشواری نیست، همانطوری که گفتیم رمهای موجود در بازار تحت استانداردی هستند با عنوان DIMM و بر روی سوکتی به همین نام نیز مونتاژ می شوند. سوکت های DIMM را می توانید در تصویر بالا مشاهده کنید بزرگترین مشخصه ی آنها وجود دو عدد کلیپس در دو طرفشان است. جا زدن رم ها در حالت عادی در این سوکتها ترتیب خاصی ندارد مگر اینکه مادربرد شما دارای قابلیتی تحت عنوان Dual Channel باشد، این قابلیت سبب کارایی مفید تر و بهتر رم ها می شود و البته قابلیت مذکور زمانی فعال می شود که دو عدد رم به ترتیب خاصی در سوکتها چیدمان و بارگذاری شوند، بهترین راهنما برای اینکه بدانیم مادربرد ما از Dual Channel پشتیبانی به عمل می آورد یا نه طبق معمول دفترچه اش است، اگر مادربردی دارای قابلیت Dual Channel باشد به یقین در همان دفترچه اش ترتیب چیدمان توضیح داده شده است.
وقتی سوکت های مذکور را پیدا کردید، درون هر کدام که می خواهید رم را سوار کنید کلیپسهای دو طرفش را رو به بیرون فشار دهید تا سوکت آماده ی پذیرش رم بشود. (تصویر زیر)

گام سوم: مونتاژ رم ها
وقتی سوکت را آماده کردید رم را به دقت با دست بردارید و سعی کنید آن را طوری بگیرید که دستتان کمترین تماس ممکن با سطحش را داشته باشد، خوشبختانه پین های رم ها طوری طراحی شده اند که فقط به یک شکل در سوکت جا می خورند و در وسط پین ها یک تو رفتگی وجود دارد (اگر اشتباه نکنم در رم های SD تو رفتگی روی پین ها دو عدد است ولی در حال حاضر SD هم چندان رایج نیست) روی سوکتها هم یک بر آمدگی وجود دارد از تطبیق این دو می توانید راحت در یابید رم چگونه بایستی روی سوکت قرار گیرد.
وقتی پین های پائین رم را با سوکت تطبیق دادید رم را روی سوکت قرار داده و به آرامی همانطوری که در تصویر زیر مشاهده می کنید روی دو لبه ی انتهاییش فشار بیاورید تا رم در داخل سوکت جا بیافتد به محض اینکه یک رم در سوکت جا بیافتد کلیپس های دو طرف سوکت خود به خود سر جایشان بر میگردند و رم را در داخل سوکت قفل می کنند.

خوب حالا وقتش است یک نوشابه برای خودتان باز کنید چون رم عملا مونتاژ شد
گام چهارم: پایان دادن کار
رمها را که به راحتی جا زدیم، اگر وسط مونتاژ یک کامپیوتر نو هستید من مزاحمتان نمی شوم به بقیه کارتان برسید!! اگر نه و یک کامپیوتر قدیمی را ارتقا دادید پنل کیس را می بندید و پیچ هایش را هم ایضا و Power را به برق زده و در حالت On یا روشن قرار می دهید.
کامپیوتر را روشن کنید تا ویندوز بالا بیاید، بعد از اینکه ویندوز بالا آمد برای اینکه مطمئن شوید رمهای جدید درست نصب شده و کار میکنند روی آیکون My Computer کلیک راست کنید و گزینه ی Properties را انتخاب نمائید در صفحه ای که با انتخاب این گزینه باز می شود زیر عبارت :Computer مشخصات سخت افزاری کامپیوتر شما و همینطور میزان حافظه رم آن ذکر شده است می توانید آن را با مقدار حافظه ی رم ی که قبلا روی کامپیوترتان نصب بوده است قیاس کنید تا مطمئن شوید همه چیز مرتب است یا نه.

چند نکته ی کنکوری:
اول: اگر کامپیوتری بدون مشکل Over heat یا گرم شدن قطعات بیش از حد که در اثر عوامل مختلف خصوصا درست کار نکردن فن ها می تواند باشد Restart می شود خصوصا در حین تماشای فایلهای ویدئویی یا انجام بازی های سه بعدی سنگین رم ها را چک کنید. در 99 درصد موارد روی چنین کامپیوتری بیش از یک رم سوار شده و رم های سوار شده با هم سازگاری ندارند یا جنس تقلبی و نامرغوبی هستند. (برای اطمینان حاصل کردن هم می توانید وضعیت سیستم مذکور را در حالی که فقط یک رم روی آن سوار است چک کنید احتمالا با یک رم مشکلات قبلی را نخواهد داشت)
دوم: اگر رم ها روی مادربردی که از Dual Channel پشتیبانی به عمل می آورد به صورت غلط چیدمان شوند می تواند سبب بالا نیامدن سیستم یا کند شدن آن و مشکلاتی دیگر از این دست شود .

هادی یکشنبه 25 فروردین1387   

آموزش مونتاژ یک کامپیوتر قسمت سوم

قسمت سوم / کارتهای PCI

در ادامه ی مجموعه پستهای مونتاژ یک کامپیوتر امروز قصد داریم به مونتاژ کارتهای PCI بپردازیم. PCI به نوعی از ابزارهای کامپیوتری گفته می شود که به صورت یک کارت ارائه می شوند و می بایستی به صورت مستقیم در جایگاه مخصوص به خودشان بر روی مادربرد سوار شوند، مثل چی؟ مثل مودمهای اینترنال (دایال آپ)، کارتهای شبکه، کارتهای وایرلس، کارتهای TV، کارتهای صدا و... عبارت PCI هم مخفف Peripheral Component Interconnect می باشد.
عرض شود خدمت کسانی که از دست زدن به کامپیوتر و کیس کامپیوترشان واهمه دارند باید بگویم یکی از ساده ترین کارهای دنیا مونتاژ کارتهای PCI است، پس جای هیچ ترس و واهمه یی نیست و با خیال راحت راهنما را دنبال کنید.
توصیه های ایمنی: در قسمت های -پست های- قبلی یک سری توصیه ایمنی در مورد مونتاژ کامپیوتر داشتیم، تکرار مکررات نمی کنم و فقط توصیه می کنم اگر آن موارد را نخوانده اید به عقب برگردید بخوانیدشان و سعی در رعایتشان داشته باشید که به نفع خودتان است و سبب جلوگیری از صدمه دیدن کامپیوترتان خواهد شد . (قسمت اول و دوم)
مواد لازم برای این جلسه:
یک عدد کارت PCIپیچ گوشتی به تعداد لازم و ترجیحا چهار سو
یک عدد کامپیوتر در حال مونتاژ یا مونتاژ شده که نیازمند کارت PCI جدیدمان است

برای نمونه و در این راهنما قصد داریم این کارت TV را که در تصویر بالا آمده است روی یک کامپیوتر مونتاژ کنیم.
گام اول: کامپیوتر خود را آماده کنید

برای اینکه کامپیوترتان آماده ی مونتاژ شود بایستی اول آن را ایمن کنیم به همین منظور قبل از هر کاری ابتدا آن را از برق می کشید و کلید پشت پاور یا همان منبع تغذیه را در حالت خاموش قرار می دهید با اینکار خیال شما از بزرگترین خطر ممکن در حین مونتاژ قطعات یعنی اتصالی جریان الکتریسیته راحت می شود.
بعد از اینکه پاور را از کار انداختیم زمان این رسیده است که کیس را باز کنیم، البته اگر در حال مونتاژ یک کامپیوتر نو باشید یا پیش مونتاژش که خوب کیس باز است ولی اگر کامپیوتر فعلی تان نیازمند نصب یک کارت جدید است لازم است کیس را باز کنید. اینکه کیس شما چگونه باز می شود بسته به نوع کیس اندکی متفاوت است و فقط کافی است کمی کیس را نگاه کنید تا بفهمید پیچ هایش کجا هستند و چگونه پنل کناریش باز می شود و از جا در می آید.

گام دوم: پیدا و آماده کردن یک Slot یا شیار خالی PCI
قدم بعدی پس از اینکه کیس را کالبد شکافی کردیم پیدا کردن یک شیار خالی PCI است. محلی که کارتهای PCI بر روی آن سوار می شوند را شیار یا PCI Slot می گویند. معمولا همه ی مادربردهای امروزی حداقل سه شیار PCI دارند البته بسته به نوع مدل مادربرد ممکن است تعداد این شیارها بیشتر از سه تا نیز باشند. برای اینکه این شیارها را بیابید دو تا راه حل دارید اول به عکس زیر توجه کنید تا ببینید چه شکلی هستند (برای تصویر بزرگتر روی عکس کلیک کنید) و در کجا معمولا واقع می شوند و بعد بر همین اساس آنها را روی مادربرتان بیابید دوم به دفترچه ی راهنمای مادربردتان مراجعه کنید.

اگر شیار خالی اضافه دارید موقع سوار کردن کارتها می توانید بین کارتها یک شیار فاصله بگذارید، اینکار قراردادی نیست و الزامی به انجامش نمی باشد و در صورت عدم رعایتش مشکلی پیش نمی آید تنها نکته اش در این است که این شکل از مونتاژ ایده آل تر می باشد، پس اگر شیار خالی هم نبود مشکلی نیست.
وقتی شیار مورد نظرتان را انتخاب کردید در مقابل شیار روی دیواره ی کیس یک پیچ مشاهده می کنید و همینطور بخشی از پشت کیس مقابل شیار مذکور دارای کاور فلزی نازکی است که جدا شونده می باشد. اول این پیچ را با یک پیچ گوشتی چهارسوی مناسب باز نمائید و در جایی بگذارید چون بعدا لازم می شود سپس کاور مذکور را نیز با همان پیچ گوشتی و اندکی اینور و آنور کردن از جا در بیاورید.

گام سوم: نصب کارتهای PCI
همانطور که گفتم در عالم مونتاژ کامپیوتر کاری ساده تر از نصب یک کارت PCI نیست. برای مونتاژش کارت را بردارید و سعی کنید آن را از قسمت فلزی انتهایش بگیرد کلا هر چه دستتان کم کم با برد کارت تماس پیدا کند و اثر انگشت کمتری رویش به جا بگذارید بهتر است، انتهای کارت PCI تان را با شیار مرتبط با آن بر روی مادربرد تطبیق دهید و سپس این دو را بر روی هم گذاشته و با فشار مختصر کارت را در داخل شیار جا بیاندازید، زمانی که لبه ی فلزی کارت با کناره ی برجسته ی کیس روی هم قرار گرفتند یعنی کارت درست جا رفته است.(تصویر زیر گویای همه چیز هست)

حالا تنها کاری که از مرحله ی نصب مانده این است آن پیچی که از کیس باز کردیم را دوباره سر جایش ببندیم تا کارت به کیس پیچ شده باشد و در جایش ایمن گردد.
گام چهارم: تمام کردن کار
از اینجا به بعد خیلی ساده است اگر کامپیوتر مونتاژ شده است و فقط یک کارت جدید به آن اضافه شده در کیس را میبندید کامپیوتر را به برق می زنید و پاور یا همان منبع تغذیه را روی حالت روشن می گذارید و اگر در حال مونتاژ یک کامپیوتر جدید هم هستید مونتاژ را کامل می کنید سیستم عامل را نصب و بعد سراغ بقیه قضیه می روید.
معمولا هر کارت PCI یی همراهش یک عدد سی دی حاوی درایورها (راه اندازش) و نرم افزارهای مرتبط به آن می باشد، بعد از مواردی که در بالا گفته شد سیستم را روشن می کنید تا سیستم عامل بالا بیاید و بعد شروع می کنید به نصب درایور و نرم افزارهای کارت از روی سی دی اش تا کارت توسط سیستم عامل شناسائی شود و آماده ی استفاده گردد.
خوب تمام شد، از این به بعد خیلی ساده و راحت می توانید انواع و اقسام کارتهای PCI را روی کامپیوترتان سوار کنید، اینطور نیست؟

__________________

هادی یکشنبه 25 فروردین1387   

آموزش مونتاژ یک کامپیوتر قسمت دوم

قسمت دوم / هارد درایو و درایوهای اپتیکال (CD/DVD-Rom)

روزگاری بود که اگر یک هارددیسک 20 گیگابایتی داشتی همه متحیر می شدند، البته داریم تقریبا در مورد همین چند سال اخیر حرف می زنیم و کاری به سالهای دورتر و هاردهای چند مگابایتی یا حتی چند کیلوبایتی نداریم (; . ولی این روزها حتی هارد های چند صد گیگابایتی هم جوابگوی نیاز کاربران نیست و عده ی بسیاری مجبور می شوند که هاردی با حجم بالاتر تهیه کنند و هارد قبلی را یا بفروشند یا به عنوان یک هارد پشتیبان استفاده کنند.
تهیه یک هارد دیسک جدید کار دشواری نیست و کافی است کمی در بازار گشت و گذار کنید تا بفهمید کدامیک با چه مارکی برای شما مناسب است، یا طبق آنچه همیشه توصیه می کنم از انجمن های اینترنتی مرتبط کمک بگیرید. اما وقتی یک هارد جدید تهیه شده مونتاژ کردنش و جایگزین کردنش به جای هارد قدیمی یا در کنار هارد قدیمی از عهده ی خیلی ها بر می آید و از عهده خیلی ها هم نمی آید. لذا امروز قصد داریم در این رابطه و مونتاژ یک هارد دیسک جدید صحبت کنیم فرقی هم ندارد که قصدتان ارتقا باشد یا جمع آوری و مونتاژ یک کامپیوتر نو اگر نمی دانید چگونه هارد دیسک را مونتاژ می کنند این پست احتمالا به کارتان خواهد آمد.
توصیه های ایمنی: کسانی که سلسله پست های سخت افزاری آپدیت بلاگ را دنبال می کنند حتما به خاطر دارند که پیشتر در پستی در مورد مونتاژ مادربرد و CPU صحبت کردیم. در آن پست تعدادی توصیه ایمنی شده بود مثل اطمینان از عایق بودن محیطی که مونتاژ یا پیش مونتاژ بر روی آن انجام می شود و غیره، نیازی به تکرار مکررات نمی بینم فقط به خاطر داشته باشید هارد دیسک جز قطعاتی است که احتمال خرابی اش بالاست و در حین پیش مونتاژ شدیدا احتمال اتصالی ش در صورت استقرار در محل نامناسب وجود دارد پس بنابراین در حین کار با این قطعه دقت دو چندان لازم است، از اینها که بگذریم اگر شما همه ی قطعات یک کامپیوتر نو را از یک فروشنده تهیه کنید احتمال گرفتن مهلت تست برای هارددیسک به همراه سایر قطعات وجود دارد ولی وقتی فقط یک هارد دیسک به صورت جداگانه تهیه می کنید بعید است فروشنده یی به شما مهلت تست بدهد و کلا هارددیسک جز قطعاتی است که در تک فروشی به هیچ عنوان با مهلت تست عرضه نمی شود پس بنابراین گارانتی قطعه یی که می خرید را در اینگونه موارد در نظر بگیرید و سعی کنید هارددیسکی با گارانتی معتبر و اسم و رسم دار تهیه کنید.
از مبحث توصیه های ایمنی که خارج شویم می رسیم به یک مسئله، آن هم اینکه تفاوتی ندارد شما یک هارددیسک را به صورت IDE (مخفف: Integrated Drive Electronics است و به نوعی از کابلهای کانکتور و مرتبط کننده ی مادربرد و قطعاتی مثل هارد دیسک و سی دی رام ها و دی وی دی رام ها گفته می شود) و یا به صورت Sata (مخفف: Serial Advanced Technology Attachment نوع جدید تری از این کابلهای رابط که سریعتر کارآمد تر است و توسط مادربرد های مدرن تر که در سالهای اخیر تولید شده اند پشتیبانی می شود) نصب می کنید، شیوه ی نصب هر دو تقریبا یکسان است و این با شماست که حالا با انداختن یک نگاه به داخل کیس تان یا مطالعه دفترچه مادربرد دریابید که بایستی از کدام نوع رابط استفاده کنید و هاردی تهیه کنید که از رابط مورد نظر شما استفاده کند.
مواد لازم:

* هارددیسک یا احینا به جایش یک DVD-Rom یا CD-Rom (از همینجا حتما دریافتید این راهنما برای این دو مورد نیز کاربرد دارد)
* کابلهای رابط مورد نیاز (این کابلها معمولا به همراه پکیج مادربرد و یا کیس به شما عرضه می شوند، البته در برخی از مدلهای استثنائی از هارد دیسک کابلهای مورد نیاز به همراه خود هارد پک شده اند)
* پیچ گوشتی به میزان لازم (ترجیحا چهار سو و در ابعاد مختلف)
* نیش باریک یا ابزاری مشابه (برای کسانی که مثل من دست و بالشان لمس است نیاز می شود!)

در این راهنما قصد داریم این هارد IDE که در بالا مشاهده می کنید را بر روی یک کامپیوتر سوار کنیم البته در مورد هاردهای Sata هم به قدر کافی صحبت خواهیم کرد.
گام اول: نصب نرم افزار درایو جدید
در برخی موارد بسیار نادر ممکن است به همراه هارد دیسک یا درایو اپتیکال مورد نظر ما نرم افزاری نیز عرضه شده باشد و کمپانی سازنده توصیه کرده باشد که قبل/بعد از نصب درایو نرم افزار مذکور اجرا شود. در 99 درصد موارد پروسه ی نصب و راه اندازی درایو جدید بدون اجرای نرم افزار توصیه شده هم بدون مشکل پیش می رود ولی خوب اگر فکر می کنید ممکن است به مشکل بر بخورید تصمیم گیری با خودتان است معمولا این نرم افزارها در حین پارتیشن بندی و و تنظیمات اولیه درایو جدید یا شناسائی آن در موارد خاص توسط سیستم عامل کمک شایانی می کنند. (ناگفته نماند من روی کمتر هارد دیسکی در ایران همچین چیزی دیدم و روی هارد های معمول در بازار عمدتا نرم افزار خاصی عرضه نمی شود).
گام دوم: آماده سازی کامپیوتر

یک کلید در پشت پاور کامپیوتر وجود دارد، اول با استفاده از آن کلید اطمینان حاصل کنید که برق ورودی به کامپیوتر به صورت کامل قطع است (بعد از زدن این کلید و قطع برق توصیه می شود تا حداقل 10 ثانیه صبر کنید تا جریان موجود بر روی مادربرد به صورت کامل تخلیه شود). بعد از قطع برق به صورت کامل می توانید یک نفس راحت بکشید چون بزرگترین خطری که یک هارد دیسک را در حین نصب همواره تهدید می کند یعنی جریان الکتریسیته را از بین برده اید و حالا می توانید وارد کیس شوید!
باز کردن کیس با خودتان است چون هر نوع کیسی شیوه ی خاص باز شدن خودش را دارد و البته در کیس های جدید برداشتن پنل کناری کیس کار بسیار ساده ای است، اگر هم وسط مونتاژ یک کامپیوتر جدید هستید که هیچ (: کیس باز است دیگر!).

معمولا در کلاس های آموزشی یک توصیه در اینگونه موارد می شود که فرض محال است ولی بد نیست بگوئیم تا فردا اگر اتفاقی افتاد از چشم من نبینید، درست است که پاور را قطع کرده اید ولی حواستان باشد که ممکن است الکتریسیته ساکن موجود در کیس و مدارها بعضا باعث یک اتصالی کوتاه و صدمه زدن به سخت افزار شود که البته خوشبختانه تا به حال نه همچین چیزی دیده ام نه برایم اتفاق افتاده ولی خوب در برخی فروشگاه ها ابزارهای ایمنی ویژه اینگونه موارد عرضه می شود که می توانید تهیه کنید یا الکتریسیته ساکن احتمالی را به روش های معمول تخلیه نمائید (ولی شخصا الزام و نیازی به اینگونه موارد نمی بینم).
گام سوم: یافتن فضای مناسب و خالی برای جا زدن درایو

در اکثر مواردجای مخصوص هارد درایو ها در قسمت جلویی کیس ها تعبیه شده است (در کیس های استاندارد که به این صورت است) و پیدا کردن یک فضای خالی و مناسب جا زدن درایو کار چندان دشواری نخواهد بود.
اگر در باکس های موجود در کیس که برای درایو ها تعبیه شده است پیش تر درایو دیگری را جا زده اید یا در آینده قصد انجام چنین کاری را دارید در صورت داشتن فضای کافی بد نیست بین هر درایو یک باکس فضای خالی بگذارید، این امر سبب ایمنی بیشتر و همینطور راحتی بیشتر برای باز کردن ها و بستن های بعدی می شود.

معمولا جا زدن هارد درایو در کیس های مختلف در جای ویژه اش بر حسب نوع کیس و طراحی اش متفاوت است بهترین حالت متعلق به کیس هایی است که باکس وبژه ی درایو به صورت ریلی در می آید درایو درش جا می خورد پیچ می شود و بعد دوباره باکس در سر جایش مستقر می شود. در برخی دیگر بایستی درایو را به صورت مستقیم در باکس مرتبط اش در داخل کیس جا زد محل پیچ ها را تطبیق داد و بعد درایو را به کیس و باکس مذکور پیچ کرد. ولی در کل اینکار اصلا پیچیده نیست و مهارت خاصی هم نیاز ندارد.
گام چهارم: یافتن کابلهای رابط مناسب

از اینجا به بعد کار چندان پیچیده و دشواری نداریم و مثل باقلواست، (البته تا اینجاش هم در تئوری پیچیده نبود ولی چپاندن درایوها داخل کیس بعضا آدم را کلافه می کند خصوصا در برخی از کیس های تنگ و تاریک!). در تصویر بالا دو نوع کابل رابط که دو استاندارد متفاوت هستند را مشاهده می کنید (: یعنی IDE و SATA هر یک از این کابلها دو سر دارد (یک سر میخورد روی مادربرد و یک سر هم میخورد به درایو، عجب!) والبته کابل پاور ویژه ی درایوهایی که از IDE پشتیبانی می کنند را می توانید ببینید.

در تصویر دیگری هم که در بالا آورده شده است یک عدد هارد دیسک با پشتیبانی از رابط IDE آورده شده است، حالا اگر هارد شما IDE بود یک کابل پاور آزاد پیدا می کنید و وصل می کنید به ورودی پاور تا هارد از منبع تغذیه شما انرژی لازمش را بگیرد، بعد هم کابل رابط IDE را می زنید به محلی که باید وصل کنید و در شکل مشخص شده نگران هم نباشید چون اصلا در هیچ شرایطی با توجه به نوع طراحی کابل ها و محل اتصالشان شما نمی توانید کابلی را اشتباهی جا بزنید. (توجه داشته باشید که می توانید دو درایو IDE را را بر روی یک IDE Channel سوار نمائید- پائین تر در این مورد صحبت خواهیم کرد).
گام پنجم: تنظیم کردن جامپر درایو یا درایوها (فقط برای IDE)به محل اتصال کابلهای IDE روی مادربرد IDE Channel می گوئیم، هر مادربردی معمولا دو Channel دارد که به یکی Primary Channel و به دیگری Secondary Channel می گویند، به هر یک از این کانالها اگر چه فقط یک کابل IDE وصل می شود ولی ما می توانیم با استفاده از کابلهای اشتراکی IDE به هر کانال دو درایو متصل کنیم به تصویر زیر دقت کنید:

اینکه کدام Primary و کدام Secondary است را از خود مادربرد یا دفترچه اش می توان فهمید. حالا فرض کنیم ما یک هارد دیسک داریم که به صورت IDE به Primary Channel مادربرد وصل است یک هارد دیسک نو هم خریده ایم که می خواهیم این دو هارد را به هم مرتبط کنیم و بعد هر دو را بیاوریم روی Primary Channel در این شرایط هاردی که مهم تر است و اطلاعات اصلی رویش است و کامپیوتر با آن بوت می شود را بایستی Master کنیم و هارد دیگر را Slave، نترسید Master و Slave کردن اینها اصلا کاری ندارد.

اگر به یکی از تصاویر بالا که درش یک هارد IDE را نشان داده بودیم نگاه کنید در پشت هارد می بینید بخشی با عنوان Drive Jumper معین شده در این بخش قطعه ی فلزی کوچکی وجود دارد که به آن جامپر می گویند (در تصویر بالا هم قابل رویت است)، این جامپر را اگر در بخش درایو جامپر به حالت های گوناگون بگذارید درایو Slave می شود یا Master می شود (نیش باریک اینجا لازم می شود!)، حالا از کجا بفهمیم چگونه جامپر را جا بزنیم که درایوی را Master و Slave کنیم، هر درایوی که باشد فرقی ندارد رویش چاپ شده است که جامپر در چه وضعی آن را Master یا Slave می کند. بنا به نیازتان حالا یکی را مستر و دیگری را Slave می کنید و بعد کابل IDE را به صورت اشتراکی متصل می کنید و می زنید به IDE Channel مورد نظرتان.

+ درایوهای Sata
درایوهای IDE را به شما نشان دادیم انصاف نیست Sata ها را به شما نشان ندهیم و ندیده بمانید، آنچه هم در بالا مشاهده می کنید یک درایو Sata است، البته فکر کنم کسی که ازش عکس می گرفته آن را برعکس کرده تا محل اتصال کانکتور ها در عکس بهتر بیافتند، در زیر هم کانکتور Sata و همینطور کانکتور پاور مخصوص این نوع درایو ها را می توانید مشاهده کنید، این کانکتور ها هم طوری طراحی شده اند که امکان اشتباه جا زدنشان وجود ندارد، اگر دقت کنید می توانید بفهمید چرا امکان اشتباه جا زدن وجود ندارد!

درایو های Sata هم بعضا جامپر دارند ولی کلا چون Sata تکنولوژی مدرنی است عمدتا شما نیازی به تنظیم کردن جامپرها مثل درایوهای IDE ندارید و همان تنظیمات کارخانه ای کار شما را راه می اندازد. بعضا فقط مجبورید کمی در بایوس بالا و پائین بروید.
گام ششم: تمام کردن کار
خوب حالا کار تمام است و وقتش است پاور را دوباره فعال کنیم و بعد هم کامپیوتر را روشن نمائیم، به احتمال قوی بایستی هارد جدید را کامپیوتر پیدا کند و آماده استفاده باشد، اگر یک هارد نو باشد و هارد دیگری در کار نیست بایستی آن را پارتیشن بندی کنید برای اینکار می توانید سیستم را با یک سی دی ویندوز XP بوت کنید و بعد هارد را به صورت دلخواه پارتیشن بندی کنید.
بعضی وقت ها برای اینکه هارد نو توسط کامپیوتر کشف شود بایستی آن را در BIOS آدرس دهی کنید و غیره که چندان پیچیده نیست نگاهی به بخش تنظیمات IDE یا Sata در بایوس بیاندازید اگر همه ی انچه در بالا گفته شد را فهمیده باشید تنظیمات این بخش اصلا توضیح نیاز ندارد و کار ساده ای است.
یک نکته کنکوری هم وقتی روی سیستمی که یک هارد دارد هارد دومی را نصب می کنید ممکن است برای اولین بار بعد از نصب که سیستم را بوت کردید و ویندوز بالا آمد در ویندوز explorer هارد جدیدی قابل رویت نباشد، باز هم نترسید بروید سراغ کنترل پنل، Administrative Tools و بعد Disk Management معمولا ویندوز با ورود به اینجا به شما پیغام میدهد یک درایو جدید پیدا کرده فرمتش کند یا نه؟ و باقی قضیه.
نصب یک سی دی رام یا دی وی دی رام هم به همین ترتیب است و اگر کمی دقت کنید برای نصب آن نیاز به راهنمای خاص دیگری ندارید.

__________________

هادی یکشنبه 25 فروردین1387   

عيب يابی کامپيوتر های شخصی

عيب يابی کامپيوتر های شخصی
صرفنظر از اين که کامپيوتر شما چگونه توليد شده است و يا نرم افزارهای نصب شده بر روی آن چگونه نوشته شده اند ، همواره احتمال بروز خطاء وجود داشته و ممکن است در آن لحظه امکان دسترسی به کارشناسان برای تشخيص خطاء و رفع مشکل وجود نداشته باشد . آشنائی با فرآيند عيب يابی و برخورد منطقی و مبتنی بر علم با اين مقوله می تواند علاوه بر کاهش هزينه ها،صرفه جوئی در مهمترين منبع حيات بشری يعنی زمان را نيز بدنبال داشته باشد .
نرم افزارهای عيب يابی از جمله امکانات موجود و در عين حال بسيار مهم در اين زمينه بوده که می توان از آنان به منظور عيب يابی يک کامپيوتر استفاده نمود .

نرم افزارهای عيب يابی
برای عيب يابی کامپيوترهای شخصی تاکنون نرم افزارهای عيب يابی متفاوتی ارائه شده است . برخی از اينگونه نرم افزارها درون سخت افرار کامپيوترهای شخصی ، برخی ديگر درون تجهيزات جانبی ( نظير کارت های الحاقی ) ، تعدادی ديگر به همراه سيستم عامل و برخی ديگر به عنوان محصولات نرم افزاری مجزائی عرضه شده اند .

• POST ( اقتباس شده از Power On Self Test ) : برنامه فوق پس از روشن کردن هر نوع کامپيوتر شخصی به صورت اتوماتيک اجراء می گردد . روتين های فوق درون حافظه ROM مادربرد و ROM موجود بر روی کارت های الحاقی ذخيره می گردند.

• نرم افزارهای عيب يابی ارائه شده توسط يک توليد کننده خاص : تعداد زيادی از توليد کنندگان معتبر کامپيوتر به منظور عيب يابی کامپيوترهای توليدی خود ، اقدام به پياده سازی و عرضه نرم افزارهای عيب يابی مختص سيستم های خود می نمايند .

• نرم افزارهای عيب يابی جانبی : به همراه تعداد زيادی از دستگاه های سخت افزاری ، نرم افزارهای عيب يابی خاصی ارائه می شود که می توان از آنان به منظور تست صحت عملکرد سخت افزار مورد نظر استفاده نمود . به عنوان نمونه آداپتورهای SCSI دارای يک برنامه عيب يابی می باشند که درون حافظه ROM BIOS کارت تعبيه و با فشردن کليدهای ctrl+A در زمان راه اندازی سيستم، امکان دستيابی و استفاده از آن وجود خواهد داشت . کارت های صدا و شبکه نيز معمولا" به همراه يک برنامه عيب يابی ارائه می گردند که می توان از آنان درجهت تشخيص صحت عملکرد وظايف محوله هر کارت استفاده بعمل آورد .

• نرم افزارهای عيب يابی ارائه شده توسط سيستم عامل : به همراه سيستم های عامل (نظير ويندوز) ، نرم افزارهای عيب يابی متعددی ارائه شده است که می توان از آنان به منظور شناسائی و مونيتورينگ کارآئی و عملکرد هر يک از عناصر سخت افزاری موجود در کامپيوتر استفاده نمود .

• نرم افزارهای عيب يابی آماده : تعدادی از توليد کنندگان نرم افزار به منظور عيب يابی کامپيوترهای شخصی اقدام به ارائه نرم افزارهای عيب يابی همه منظوره ای نموده اند. هر يک از نرم افزارهای فوق دارای پتانسيل های مختص به خود بوده که می توان با توجه به خواسته خود از آنان استفاده نمود .

برنامه عيب يابی POST زمانی که شرکت آی.بی. ام در سال 1981 اولين کامپيوترهای شخصی را ارائه نمود در آنان از ويژگی هائی استفاده شده بود که قبلا" مشابه آنان در ساير کامپيوترها به خدمت گرفته نشده بود . استفاده از برنامه ای موسوم به POST و Parity-checked حافظه ، نمونه هائی در اين زمينه می باشند . پس از روشن کردن هر نوع کامپيوتری درابتدا و قبل از هر چيز ديگر ( نظير استقرار سيستم عامل درون حافظه ) ، برنامه POST به منظور بررسی تست صحت عملکرد عناصر اصلی سخت افزار موجود در يک کامپيوتر اجراء خواهد شد .
POST ، مشتمل بر مجموعه ای از دستورالعمل های ذخيره شده در تراشه ROM-BIOS مادربرد است که مسئوليت تست تمامی عناصر اصلی در زمان روشن کردن کامپيوتر را برعهده دارد . برنامه فوق قبل از استقرار هرگونه نرم افزار در حافظه ، اجراء خواهد شد .

برنامه POST چه چيزی را تست می نمايد ؟ پس از روشن کردن کامپيوتر، برنامه POST به صورت اتوماتيک اجراء و مجموعه ای از تست های لازم به منظور بررسی صحت عملکرد عناصر اصلی در کامپيوتر را انجام می دهد. تست حافظه ، پردازنده ، حافظه ROM ، مدارات حمايتی برداصلی و تجهيزات جانبی نظير اسلات های موجود بر روی برد اصلی ، نمونه هائی در اين زمينه بوده که توسط برنامه POST تست خواهند شد . اندازه برنامه POST بسيار کم بوده و صرفا" قادر به تشخيص خطاهای بحرانی می باشد . در صورتی که پس از انجام هر يک از تست های انجام شده توسط برنامه POST مشکل خاصی تشخيص داده شود ، پيام های خطاء و يا هشداردهنده ای که نشاندهنده نوع خطاء است ، ارائه می گردد . پيامد وجود هر گونه خطاء در اين مرحله ، توقف فرآيند معروف بوتينگ ( استقرار سيستم عامل درون حافظه ) خواهد بود . خطاهائی که توسط برنامه POST تشخيص داده می شوند را fatal error نيز می گويند چراکه عملا" توقف فرآيند بوتينگ را بدنبال خواهند داشت .

نحوه نمايش نوع خطاء ماحصل اجرای برنامه POST ، ارائه سه نوع پيام خروجی است : کدهای صوتی ، کدهای مبنای شانزده که برروی يک پورت I/O با يک آدرس خاص ارسال می گردد و پيام های مبتنی بر متن که بر روی نمايشگر نمايش داده می شوند . برای گزارش خطاهای تشخيص داده شده توسط برنامه POST از سه روش زير استفاده می گردد :

• کدهای صوتی ( Beep Codes ) : کدهای فوق از طريق بلندگوی سيستم قابل شنيدن می باشند .

• کدهای Checkpoint : کدهای فوق ، کدهای مبنای شانزده checkpoint می باشند که برای يک پورت I/O با يک آدرس خاص ارسال می گردند . برای مشاهده کدهای فوق به يک برد خاص نصب شده در يکی از اسلات های ISA و يا PCI نياز می باشد .

• پيام های نمايش داده شده بر روی نمايشگر : پيام های خطاء فوق صرفا" پس از مقداردهی اوليه آداپتور ويدئو قابل نمايش بر روی نمايشگر و استفاده خواهند بود .

کدهای صوتی برنامه POST از کدهای فوق صرفا" برای اعلام خطاهای بحرانی استفاده می گردد . خطاهای فوق در ابتدای فرآيند راه اندازی کامپيوتر و زمانی که هنوز کارت ويدئو و ساير سخت افزارها وارد مدار عملياتی نشده اند ، محقق می گردند . با توجه به اين که در اين مقطع نمايشگر در دسترس نمی باشد ، کد مربوط به هر يک از خطاهای موجود به صورت مجموعه ای beep مشخص می گردد . در صورتی که ماحصل اجرای برنامه POST موفقيت آميز بوده و مشکل خاصی وجود نداشته باشد ، پس از اتمام برنامه POST ، صرفا" يک صدای beep قابل شنيدن خواهد بود . در برخی سيستم ها ( نظير کامپيوترهای کامپک ) پس از اتمام موفقيت آميز برنامه POST دو مرتبه beep نواخته می شود . در صورتی که تست صحت عملکرد برخی عناصر با موفقيت توام نباشد ، برای اعلام نوع خطاء تعداد مشخصی beep که ممکن است کوتاه و يا بلند و يا ترکيبی از هر دو باشد ، نواخته می گردد .

کدهای Checkpoint مربوط به برنامه POST کدهای فوق ، اعداد مبنای شانزدهی می باشند که توسط روتين های برنامه POST بر روی يک پورت I/O با يک آدرس خاص ( مثلا" آدرس 80h ) نوشته می گردند . به کدهای فوق ، کدهای POST نيز گفته شده و امکان مشاهده و خواندن آنان صرفا" با نصب آدپتورهای خاصی در يکی از اسلات های سيستم ، فراهم می گردد . آداپتورهای فوق در ابتدا توسط توليد کنندگان مادر برد و به منظور تست سخت افزارهای توليدی استفاده می گرديد . در ادامه شرکت های متعددی ( نظير ميکرو 200 و 2000 ، JDR Microdevice ) با توليد اينگونه کارت ها امکان استفاده از آنان را برای ساير تکنسين ها فراهم نمودند .
از کدهای POST Checkpoint می توان به منظور رديابی وضعيت سيستم در زمان فرآيند بوتينگ از زمانی که سيستم روشن می گردد تا زمانی که برنامه bootstrap loader اجراء می گردد ( آغاز استقرار سيستم عامل در حافظه )، استفاده نمود .
پس از نصب يک POST code reade درون يکی از اسلات های مادربرد و همزمان با اجرای برنامه POST ، يک عدد مبنای شانزده بر روی نمايشگر کارت نمايش داده خواهد شد . در صورت توقف غيرمنتظره سيستم ، با استفاده از کد نمايش داده شده می توان خطاء موجود را تشخيص داد . در شکل زير يک POST card reader نشان داده شده است .

پيام های نمايش داده شده بر روی نمايشگر پيام های نمايش داده شده بر روی صفحه نمايشگر ، پيام های مختصری می باشند که يک نوع خاص خطاء را گزارش می نمايند . پيام های فوق صرفا" پس از مقداردهی کارت ويدئو و نمايشگر قابل نمايش و استفاده خواهند بود .

یکشنبه 25 فروردین1387   

نحوه انتخاب یک کارت گرافیک

نحوه انتخاب یک کارت گرافیک کارت گرافیک یکی ازعناصر مهم در کامپیوتر است که با توجه به نوع استفاده و نياز کاربران، دارای مدل های متفاوت با پتانسيل های مختلف می باشد. کاربران با توجه به امکانات کارت گرافيک قادر به استفاده از بازی های کامپیوتری پيشرفته ، مشاهده فیلم و انجام عملیات حرفه ای نظير ضبط و ويرايش فیلم ، می باشند. در زمان استفاده از تصاوير گرافيکی حجيم و يا برخی بازی های کامپيوتری، ممکن است تصاوير بصورت منقطع نمايش داده شوند، در چنين مواردی استفاده از يک کارت گرافيک مطلوب و با سرعت مناسب ، علاوه بر افزايش کارآئی سيستم ، امکان پردازش تصاوير دو بعدی و يا تصاوير سه بعدی استفاده شده در بازی های کامپيوتری را با سرعت بيشتر فراهم می نمايد .برخی از کارت های گرافيک دارای امکانات متنوعی نظير پورت های ورودی و خروجی برای اتصال به دوربين های ديجيتال و تلويزيون بوده و در برخی از مدل های ديگر امکان اتصال بيش از يک نمايشگر به کامپيوتر ، وجود دارد. کارت های گرافیک در مقایسه با گذشته دارای امکانات بيشتر، کيفيت بهتر و توانائی مطلوب بمنظور بازخوانی تصاوير می باشند.

جایگاه کارت گرافیک توليد کنندگان کارت ها و تراشه های ( Chip set ) گرافيک ، سخت افزار خود را هر شش ماه تغيير و بهنگام می نمايند . طراحان و پياده کنندگان محصولات نرم افزاری با اتکاء به پتانسيل های ارائه شده توسط کارت های گرافيک ، قادر به توليد محصولات متنوعی نظير بازی های کامپيوتری پيچيده و با گرافيک بالا می باشند .بازی های کامپيوتری تنها دليل ارائه کارت های گرافيک جديد نبوده و در اين راستا دلايل ديگری همچون استفاده از امکانات جانبی ارائه شده توسط آنان نيز موردنظر می باشد.امکان دسترسی به دو و یا سه تصویر بطور همزمان ، استفاده از پورت DVI ( اينترفيس ديجيتالی ويدئو) ، اینترفیس های S-Video و پورت های( Firewire (IEEE 1394 ، نمونه هائی از امکانات ارائه شده در کارت های گرافیک جدید می باشند .

ویژگی ها ی مهم از مهمترین ویژگی های مرتبط با کارت گرافيک ، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

• پردازنده : امروزه به برکت وجود پردازنده های استفاده شده در کارت های گرافيک ، امکان مشاهده تصاوير سه بعدی متحرک بطور کامل فراهم شده است . کارت های گرافیک قادر به پشتیبانی از تصاویر ویدئوئی سه بعدی و بازی های کامپیوتری بنحو مطلوب و با بهترین وضعیت نمایش می باشند . زمانيکه بازی های کامپيوتری با سرعت شصت فريم در ثانيه و يا بيشتر نمايش داده شوند ، وضعيت مطلوبی فراهم و تصاوير فاقد هر گونه لرزشی خواهند بود(چشم انسان در این سرعت قادر به تشخیص لرزش تصاویر نمی باشد). کارت های گرافیک ارزان قیمت بخوبی جوابگوی بازیهای قدیمی می باشند . کارت هائی که قادر به توليد فريم ها با سرعت بيشتری باشند ، امکان مشاهده تصاوير و بازی های کامپيوتری در Resolution بالاتررا بخوبی فراهم می نمايند. بمنظور اجرای بازی های کامپيوتری که از تکنولوژی DirectX 8 استفاده می نمايند ، می بایست از کارت هائی که تکنولوژی فوق را حمايت می نمايند ، استفاده گردد.
  

• حافظه . در موارديکه از کامپيوتر بمنظور انجام عمليات حجيم گرافيکی نظير بازی های کامپيوتری و يا ويرايش تصاوير ويدئوئی استفاده می گردد ، اطلاعات مورد نياز بمنظور نمايش تصاوير در حافظه RAM کارت گرافيک ذخيره می گردد . کارت های گرافيک بمنظور انجام مطلوب و سريع اينگونه فعاليت ها به حجم بالائی از حافظه نياز خواهند داشت . بموازات افزايش پيجيدگی بازی های کامپيوتری يا حجم عمليات گرافيکی به حافظه بيشتری نياز خواهد بود. استفاده مناسب و بهينه از حافظه کارت گرافيک می تواند تضمين لازم در خصوص نمايش بدون نقص تصاوير را ارائه نمايد.اكثر كارت های گرافیكی دارای 32Mb تا 64Mb حافظه از نوع DDR SDRAM می باشند. مدل های پيشرفته تر و در عين حال گرانتر، دارای حافظه ای بین 64MB تا 128MB می باشند.برای بازی های قدیمی ، حافظه ای به ميزان 32MB كافی بوده ولی كیفیت و سرعت انتقال تصاویر در آنان نسبت به كارت های جدید خصوصا" در Resolution 1600 * 1200 ، مطلوب نخواهد بود. بمنظور استفاده از بازی های گرافيکی پيشرفته و Resolution بالاتر ، پیشنهاد می گردد از كارت های گرافیكی که دارای حداقل 128Mb حافظه می باشند ، استفاده گردد .اكثر بازی های جدید به حافظه ای بیش از 128MB نياز نخواهند داشت . در صورت تمايل و ضرورت می توان از كارت ها ئی که دارای حافظه بیشتری هستند، استفاده نمود( عدم ضرورت ارتقاء کارت گرافيک در موارديکه يک بازی کامپيوتری با حجم بالای گرافيک عرضه می شود ) .
  تراشه های گرافیكی كه بر روی مادر برد كامپیوتر قرار دارند ( OnBorad) از حافظه اصلی سیستم استفاده می نمایند( با توجه به اشغال بخشی از حافظه توسط کارت گرافيک موجود بر روی مادربرد ، فضای کمتری در حافظه اصلی برای ساير عمليات باقی خواهد ماند ) . در اغلب كامپیوترهای ارزان قيمت که از پردازنده هائی با توان عملياتی کمتر استفاده می شود ( نظير پردازنده های Celeron محصول شركت Intel و یا Duron محصول شركت AMD ) ، كارت گرافیكی بر روی مادربرد تعبیه شده است. كامپیوترها ی فوق ، دارای توانایی قابل قبولی بوده و برای كاربران معمولی كه از كامپیوتر به عنوان یك ابزار كار معمولی استفاده می نمایند، بسیار كارآمد بوده ولی در صورتيکه کاربرانی نيازمند انجام عمليات گرافیك سنگین بوده و يا قصد استفاده از بازی هائی را داشته باشند که دارای گرافيک بالا می باشد ، سيستم های فوق کارآئی مناسبی نخواهند داشت .
  

• امکانات جانبی: برخی از كارت های گرافيک دارای امكانات جانبی اضافه ای بوده که امکان استفاده از آنان توسط سخت افزار و يا نرم افزارهای مربوطه در اختيار کاربران قرار می گيرد. در ادامه به برخی از اين امکانات ، اشاره می گردد :
  
  - خروجی DVI: از كارت های گرافیك كه دارای اينترفيس ويژوال دیجیتال می باشند ، بمنظور اتصال به مانیتورهای دیجیتال استفاده می گردد. با استفاده از اينترفيس DVI و پورت خروجی DVI، امکان اتصال کارت های گرافيک به انواع مانیتورهای دیجیتال و آنالوگ ، فراهم می گردد .
  
  - ورودی / خروجی S-Video: پورت خروجی S-Video ، امکان ارسال سیگنالهای ویدئویی را به تلویزیون، VCR و سایر دستگاههای مشابه فراهم می نمايد. با استفاده از پورت ورودی S-Video ، می توان تصاوير ویدئویی را از وسایلی نظیر VCR، دوربین های فیلمبرداری به كامپیوترتان تغذيه نمود.
  
  - ورودی/ خروجی مركب: پورت های مرکب دارای عملکردی مشابه پورت های S-Video بوده با اين تفاوت که امکان اتصال به تجهیزات قدیمی كه دارای پتانسيل لازم بمنظور ارتباط و استفاده از پورت S-Video نمی باشند را فراهم می نمايد .اكثر كارت های گرافیك كه دارای پورت های S-Video می باشند ، دارای يک کابل لازم بمنظور تبديل پورت فوق به پورت های مرکب می باشند .
  
  - نمایش دو تصویر: بمنظور اتصال کامپيوتر به يک مانيتور ديگر و يا تلويزيون ( مشاهده دو و یا حتی سه تصویر جداگانه ) ، می بايست از يک کارت گرافيک که دارای پورت های اضافه و RAMDAC (تراشه هائی که تصاویر دیجیتال را به سیگنالهای آنالوگ تبدیل می كنند) اضافی ، استفاده گردد
  
  - Overclocking: اجرای پردازنده موجود بر روی يک کارت گرافيک سريعتر از سرعت مشخص شده توسط توليد کننده ، به امری متداول توسط برخی بازی های کامپيوتری تبديل شده است . وضعيت فوق ، باعث فشار بيش از حد مجاز به کارت گرافيکی در ارتباط با توليد خروجی شده و در نهايت می تواند سوختن كارت گرافیكی را بدنبال داشته باشد .برخی از تولید كنندگان نظير Gainward ، كارت هایی را ارائه نموده اند كه دارای ويژگی Overclocking می باشند . برخی ديگر از توليد کنندگان نرم افزارهای Overlocking را بهمراه کارت گرافيکی خود عرضه نموده و تعدادی ديگر از توليد کنندگان نظير ATI از ويژگی فوق حمايت نمی نمايند . قبل از فعال نمودن ويژگی Overlocking می بايست دستورالعمل های ارائه شده توسط توليدکنندگان مربوطه به دقت مطالعه گردد .
  
  -Anti-aliasing ، در گرافیك كامپیوتری به هموار نمودن ( صاف و يکدست ) ظاهر ناهموار و پلکانی اشكالی چون خطوط مورب،‌منحنی ها و دوایر اطلاق می گردد . استفاده از ويژگی فوق در موارديکه دارای يک Resolution پائين می باشيم ، مفيد خواهد بود. علت بروز اين ناصافی ها ، به دلیل پایین بودن كیفیت تفكیك پذیری بوده و می توان بمنظور برخورد با مشکل فوق ، از امکانات سخت افزاری و يا نرم افزاری خاصی استفاده نمود . برخی از کارت های گرافيک جديد از ويژگی فوق حمايت می نمايند.در صورت فعال نمودن ويژگی فوق ، سرعت نمایش فريم ها در يک ثانيه كاهش خواهد يافت .بنابراین استفاده کنندگان بازی های کامپيوتری ، می بايست بین نمایش سریعتر و استفاده از تصاویر هموار، یكی را انتخاب نمايند .
  

تشریح مشخصاتدر زمان تهيه يک کارت گرافيک می بايست موارد متعددی همچون میزان حافظه ، نوع اينترفيس ها ، تعداد پورت های ورودی و خروجی به دقت بررسی و مشخص گردد . قيمت يک کارت گرافيک با ميزان کارآئی آن ارتباط مستقيم دارد . کارت های گرافيک موجود که از تراشه های ATI و NVida استفاده می نمايند ، دارای کارآئی مناسب در ارتباط با نمايش تصاوير سه بعدی می باشند . استفاده از کارت های گرافيک قدرتمند ، صرفا" مختص کاربرانی است که نوع فعاليت آنان بگونه ای است که به پتانيسل های بالای اين نوع از کارت ها نياز دارند. جايگاه و نقش حافطه در کارت های گرافيک ، بسيار حائز اهميت بوده و اولويت آن نسبت به ساير پارامترهای موجود بمنظور گزينش يک کارت گرافيک، بيشتر است ( بازی های گرافيکی پيچيده و با گرافيک بالا ، نيازمند استفاده از حافظه بالائی می باشند ) . در صورتيکه قصد اتصال کامپيوتر به يک نمايشگر ، تلويزيون و يا دوربين فيلمبرداری وجود داشته باشد ، می بايست کارت گرافيکی انتخابی دارای پورت های مورد نظر باشد .
پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک کارت گرافيک در نظر گرفت :

• حافظه
  حداقل : 32MB پیشنهادی : 64MB حداکثر : 128MB و یا بیشتر
  ميزان حافظه موجود بر روی کارت گرافيک ارتباط مستقيم با کيفيت و سرعت نمايش اطلاعات داشته و حجم بيشتری از اطلاعات در حافظه ذخيره خواهد شد. سرعت تفسير و نمایش تصاویر خصوصا" تصاویر سه بعدی با افزایش ميزان حافظه، بهبود و افزایش خواهد يافت . اكثر کارت های گرافيکی موجود از حافظه های DDR استفاده می نمایند.

• سرعت Clock پردازنده گرافیک :
  حداقل : 166 مگاهرتز پیشنهادی : 200 تا 250 مگاهرتز حداکثر : 250 تا 325 مگاهرتز
  سرعت Clock پردازنده کارت گرافیك ، يکی از مهترين عوامل افزايش کارآئی يک کارت گرافيک بوده که بيشترين تاثير را در رابطه با انجام عمليات مرتبط با تصاویر سه بعدی ،بدنبال خواهد داشت .

• نوع اینترفیس :
  حداقل : PCI يا AGP پیشنهادی : AGP حداکثر : AGP
  تقريبا" تمامی سيستم های جديد دارای يک اسلات AGP بمنظور اتصال كارت گرافیكی می باشند . سیستم هایی كه طول عمر آنان بیش از چهار سال بوده و يا سيستم هائی که دارای کارت های گرافيکی Onboard می باشند ، ممکن است صرفا" دارای اسلات های PCI بوده که سرعت آنان بمراتب کمتر از اسلات ها ی AGP است .کارت های گرافيکی که از اسلات های AGP استفاده می نمايند ، قادر به حمايت از سرعتی بالغ بر 4X می باشند. در کارت های گرافيک جديد، سرعت فوق به مرز 8X رسيده است. در صورتيکه سیستمی دارای اسلات AGP با سرعت 2X یا 1X باشد ، امکان استفاده از كارت های گرافیكی با سرعت 4X یا 8X وجود نخواهد داشت (متفاوت بودن ولتاژ آنان ) .

• کانکتورهای نمایشگر :
  حداقل : یك کانکتور VGA برای نمایشگر CRT
  پیشنهادی : یك یا دو کانکتور VGA برای نمایشگرهای CRT
  حداکثر : یك یا دو کانکتور VGA یا یك خروجی دیجیتال اضافه برای نمایشگرهای تخت
  بمنظور استفاده از کارت گرافيکی ، می بايست کارت گرافيکی دارای کانکتورهای لازم بمنظور ارتباط با مانيتور باشد . كارت های گرافیك ، حداقل دارای یك پورت VGA بمنظور اتصال مانیتورآنالوگ به كامپیوتر می باشند (مانیتورهای فوق در زمره مانیتورهای CRT یا LCD آنالوگ تخت محسوب می گردند ) . كارت هایی كه دارای يک کانکتور می باشند ، امکان استفاده از چندين تصوير و بالطبع چندين عمليات را فراهم می نمايند مثلا" می توان بر روی یك صفحه برنامه حسابداری را فعال و بر روی صفحه دیگر برنامه Word را فعال نمود.

• پورت های ورودی و خروجی .
  حداقل : موجود نیست پیشنهادی : S-Video یا مركب حداکثر : تنوع اينترفيس ها
  در صورتيکه قصد ويرايش تصاویر ویدئویی وجود داشته باشد و يا بخواهيم از کامپيوتر بمنظور ذخيره تصاوير ویدئويی استفاده نمائيم و يا تمايل به استفاده از تلویزیون برای انجام بازی های كامپیوتری وجود را داشته باشيم ، می توان از يک کارت گرافيک پيشرفته که دارای مجموعه ای از پورت های ورودی ، خروجی و يا يک TV Tuner است ، استفاده نمود.

نکاتی دررابطه با تهیه کارت گرافیک پارامترهای زیر را می توان در زمان انتخاب یک کارت گرافیک در نظر گرفت :

• انتخاب کارت های گرافيک با توان متوسط .استفاده از يک کارت گرافيک پيشرفته صرفا" در موارد خاصی نظير بازی های کامپيوتری پيچيده و يا کاربردهای خاص تجاری، توصيه می گردد. در ساير موارد ، می توان با مشخص نمودن دقيق خواسته خود نسبت به تهيه يک کارت گرافيک با توان مناسب (الزاما" جديدترين نوع نخواهد بود ) ، اقدام نمود

• افراديكه به بازی های كامپیوتری علاقمندند نیازمند كارت های قويتری می باشند .يکی از مهمترين دلايلی که اغلب کاربران اقدام به تعویض كارت های گرافیكی می نمایند،استفاده از امكانات DirectX 8 مایكروسافت می باشد. تکنولوژی فوق پس از گذشت مدت زمانی اندک به يک تکنولوژی فراگير در اکثر بازی های کامپيوتری جديد تبديل شده است . هم اينک ،كارت ها ئی ارائه شده است که DirectX 9 را نیز پشتیبانی می نمایند. در صورتيکه تصميم به استفاده از جديدترين بازی های كامپیوتری وجود داشته باشد ، می بايست يک کارت گرافيک قويتر انتخاب گردد که قادر به حمايت از DirectX 9 API بوده و دارای حداقل 64MB حافظه از نوع SDDDR باشد .

• اطمينان از وجود حافظه DDR در کارت گرافيک اكثر كارت های گرافیك پيشرفته دارای حافظه ای از نوع DDR می باشند .( تعداد اندکی از کارت های گرافيک از حافظه فوق ، استفاده نمی نمايند).حافظه ها ی فوق ، سرعت كارت گرافیكی را افزايش خواهد داد.

• بررسی کارت های گرافيک متفاوت. بهترین روش برای انتخاب یك كارت گرافیكی، تست و بررسی مدل های متفاوتی از آنان و در نهايت انتخاب بهترين نمونه موجود است . در اين راستا می توان از سايت های متعددی بر روی اينترنت که بصورت مستمر کارت های گرافيک را بررسی ونتايج را منتشر می نمايند ، استفاده گردد .

• بررسی نحوه ارتباط كارت گرافیكی با كامپیوتر. اكثر كامپیوترهایی كه در طی ساليان اخير ارائه شده اند ، دارای يک اسلات AGP می باشند. برخی از مادربردها دارای اسلات AGP نمی باشند ( خصوصا" در مادربردهای ارزان قيمت که كارت گرافیكی بصورت OnBoard می باشد ، اسلات AGP وجود ندارد ) .قبل از تهیه هر نوع كارت گرافيک لازم است از وجود اسلات AGP بر روی مادربرد اطمينان حاصل نمود .

• تهيه کارت گرافيک متناسب و منطبق بر خواست ها . هرگز پول خود را برای ويژگی ها و پتانسيل هائی که به وجود آنان نياز نداريم ، نبايد هزينه نمود . در صورت عدم ضرورت ذخیره سازی و ويرايش تصاویر دیجیتال ، می توان کارت های گرافيکی را انتخاب نمود که صرفا" دارای پورت های اساسی و اوليه می باشند . قطعا" قيمت اين نوع از کارت ها بمراتب کمتر از کارت هائی است که دارای پورت های متنوع ورودی و يا خروجی بمنظور انجام عمليات حرفه ای می باشند . بنابراين می توان در مقابل پرداخت هزينه بيشتر برای امکاناتی اضافه که ممکن است هرگز از آنان استفاده نگردد ، كارتی با میزان حافظه بیشتر را انتخاب تا سرعت و كیفیت تصاویر بر روی سیستم وضعيت مطلوبتری پيدا نمايد .

یکشنبه 25 فروردین1387   

نحوه انتخاب یک مادربرد

نحوه انتخاب یک مادربرد
انتخاب مادربرد ، يکی از تصميمات مهم در زمان تهيه و يا ارتقاء يک کامپيوتر است .انتخاب فوق ، علاوه بر تاثير مستقيم بر عملکرد فعلی سيستم ، بيانگر انعطاف سيستم در زمان ارتقاء نيز می باشد . قابليت های فعلی يک کامپيوتر و پتانسيل های ارتقاء آن در آينده ، جملگی به نوع مادربرد انتخابی بستگی خواهد داشت . امروزه بر روی مادربردها ، پورت های پیشرفته ای نظیر( Fireware(IEEE 1394و یا USB 2.0 و حتی کارت های ( تراشه ) صدای شش کاناله و کنترل های RAID وجود داشته که می توان از آنان در زمان ارتقاء سیستم و بدون نياز به نصب امکانات جانبی ديگر ، استفاده بعمل آورد.
درزمان انتخاب یک مادربرد همواره سوالات متعددی در ذهن تهیه کننده ( خريدار ) مطرح می گردد: مادربردها چگونه با يکديگر مقايسه می گردند؟ پارامترها ی سنجش و وزن هر کدام چیست؟ ( پردازنده ها ، نوع تراشه ها ، نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی ). معيار انتخاب یک مادربرد چیست ؟ Chip set های يک مادربرد بيانگر چه واقعيت هائی می باشند ؟ امکانات یک مادربرد چه تاثیراتی را در حیات فعلی و آتی سيستم بدنبال خواهد داشت؟ميزان کارایی و کيفيت یک سیستم تا چه میزان وابسته به پتانسیل های مادربرد می باشد ؟ موارد فوق ، نمونه سوالاتی است که در زمان انتخاب يک مادربرد در ذهن تهيه کنندگان مطرح می گردد. در این مقاله قصد داریم به برخی از پرسش های متداول در زمینه انتخاب یک مادربرد پاسخ داده و از این رهگذر با ضوابط و معيارهای انتخاب صحيح يک مادربرد بيشتر آشنا شويم .

جایگاه مادربرد
مادربرد ، پردازنده و حافظه سه عنصرحیاتی در کامپیوتر بوده که در زمان انتخاب مادربرد، سرنوشت پردازنده و حافظه نیز بنوعی رقم خواهد خورد.انتخاب مناسب یک مادربرد از جمله تصمیمات مهمی است که دامنه آن گريبانگير تجهيزات سخت افزاری ديگر نيز خواهد شد. انتخاب یک مادربرد قديمی و از رده خارج ( ولو اینکه در حال حاضر پاسخگوی نیازها و خواسته ها باشد ) می تواند زمينه بروز مسائل متعددی در ارتباط با ارتقاء و افزايش توان عملياتی کامپيوتر در آينده را بدنبال داشته باشد . فراموش نکنيم ما کامپيوتر را نه بخاطر خود بلکه بخاطر اجرای برنامه ها ( در حال حاضر و آينده ) تهيه می نمائيم .

ویژگی ها ی مهم از مهمترین ویژگی های مرتبط با مادربرد، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

• Chip Set مادربرد ، عملياتی حياتی و مهم نظير روتينگ داده از هارد ديسک به حافظه و پردازنده را انجام و اين اطمينان را بوجود می آورد که تمامی دستگاههای جانبی و کارت های الحاقی ، قادر به گفتگو ( ارتباط ) با پردازنده می باشند . تولید کنندگان مادربردها ، با افزدون چیپ ست های متفاوت بر روی مادر برد تولیدی خود نظير کنترلر RAID و پورت های Fireware ، قابليت ها ی مادربرد توليدی خود نسبت به ساير محصولات مشابه را نشان می دهند .
  چیپ ست های موجود بر روی یک مادربرد ، باعث اعمال محدودیت در رابطه با انتخاب نوع پردازنده ، حافظه و ساير تجهيزات جانبی ديگر نظیر کارت گرافیک ، کارت صدا و پورت های USB 2.0 می گردد. ( برخی از امکانات فوق نظير کارت صدا ، می تواند بعنوان پتانسيل های ذاتی همراه مادربرد ارائه گردد). اغلب مادر بردهائی که از یک نوع مشابه Chip set استفاده می نمایند ، ویژگی های متعارفی را به اشتراک گذاشته ( به ارث رسیده از Chip set) و کارآئی آنان در اکثرموارد مشابه می باشد. آگاهی از نوع پردازنده ، حافظه ، سرعت کنترل کننده IDE ، کارت گرافیک و صدا ، می تواند کمک مناسبی در خصوص انتخاب مادربرد را ارائه نمايد (خصوصا" در موارديکه از Chip set مشابه استفاده می گردد ) .

• پردازنده :تولید کنندگان مادربرد در برخی حالات ، فهرست مادربردهای تولیدی خود را بر اساس نوع سوکتی که مادربرد حمایت می نماید ، ارائه می نمایند. مثلا" سوکت 478 برای P4 و سوکت A برای Athlon . در اکثر کاربردهای تجاری ، کاربران تفاوت مشهودی را در ارتباط با سرعت بین دو پردازنده Athlon و P4 مشاهده نمی نمایند در حاليکه ممکن است تفاوت قيمت آنان مشهود باشد.بهرحال نوع و سرعت پردازنده ای که می تواند همراه يک مادر برد استفاده شود ، يکی از نکات مهم در رابطه با انتخاب مادربرد است .

• حافظه : امروزه اکثر مادربردها از حافظه های SDRam DDR )Double Date Rate) استفاده می نمایند . البته هنوز مادر بردهائی نیز وجود دارد که از RDRAM یا Rambus استفاده می نمایند. ( تعداد این نوع از مادربردها اندک است ).حافظه های DDR دارای سرعت های مختلفی بوده و پیشنهاد می شود که سریعترین نوعی را که مادربرد حمایت می نماید ، انتخاب گردد . تولید کنندگان مادربرد ،حافظه های DDR را بر اساس سرعت Clock و یا پهنای باند تقسیم می نمایند . سرعت این نوع از حافظه ها ( DDR ) به ترتیب از کندترین به سریعترین نوع ، بصورت زیر می باشد :

  DDR200 ( aka PC1600) , DDR266 ( PC2100) , DDR333(PC2700) , DDR400(PC3200)

  بردهایی كه از RDRAM استفاده می نمايند دارای Chip set اینتل 850 یا 850E می باشند. این نوع از حافظه ها ( RDRAM ) می بایست بمنظور افزایش کارآئی ، بصورت زوج بر روی مادربرد استفاده شده و اسلات های خالی توسط CRIMM تکميل ( پر) گردند.حافظه ها ی RDRAM، قادر به تامین پهنای باند بالای مورد نياز برنامه هائی با حجم عملیات سنگین در ارتباط با حافظه، می باشند.( برنامه های ویرایش فیلم های ویديوئی و یا بازیهای سه بعدی گرافیکی) . قیمت حافظه های RDRAM نسبت به حافظه های DDR دو برابر است .حافظه های RDRAM در حال حاضر با دو سرعت متفاوت ارائه می گردند : PC800 و PC1066 . در صورت انتخاب پردازنده ای از نوع P4 که بر روی BUS با سرعت 533 مگاهرتز اجراء می گردد، سرعت بيشتر پردازنده معيار اصلی انتخاب قرار گيرد . در زمان انتخاب حافظه ، می بايست تعداد سوکت های DIMM و RIMM موجود بر روی مادربرد بهمراه حداکثر حافظه قابل نصب بر روی آن دقيقا" بررسی گردد.

• صدا و گرافیک :اكثر مادربردهای موجود دارای كارت صدا بوده و بندرت می توان مادربردی را يافت که فاقد اين قابليت باشد. آخرین مدل مادر بردها دارای چیپ ست دیجیتالی صدای 6 كاناله بوده كه برای بازی ها و فايل های MP3 مناسب تر می باشد. در صورتيکه قصد نصب يک کارت صدا بر روی مادر برد بمنظور افزايش کيفيت صدا وجود داشته باشد ، می توان با استفاده از Jumper و يا BIOS سيستم ، کارت صدای موجود بر روی مادربرد ( OnBoard ) را غير فعال و از کارت صدای مورد نظر خود استفاده نمود .در صورتيکه بخواهيم از بازی های کامپيوتری استفاده نمائيم که دارای گرافيک سه بعدی می باشند ، می بايست كارت گرافیك موجود بر روی مادربرد را غيرفعال و يک کارت گرافيک متناسب با نوع نياز را بر روی مادر برد نصب نمود.در اين رابطه لازم است به اين نکته دقت شود که مادربرد انتخابی دارای اسلات AGP باشد .امروزه اکثر كارت های گرافیكی موجود از اسلات AGP بمنظور ارتباط با كامپیوتر استفاده می نمایند.

• نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی : اكثر مادربردها، با استفاده از یك كنترلر IDE از درایوهای ATA/100 یا ATA/133 پشتیبانی می نمایند. بر اساس مطالعات انجام شده، تفاوت بین دو استاندارد فوق ، بسیار ناچیز بوده و اين امر نمی تواند تاثیر چندانی در رابطه با انتخاب يک مادربرد را داشته باشد.انتخاب مادربردهایی كه توانایی پشتیبانی از RAID را دارند بسیار حائز اهميت است . با استفاده از كنترلر فوق ، می توان بر روی یك كامپیوتر از دو هارددیسك بطور همزمان استفاده نمود. بدين ترتيب ، اطلاعات بر روی دو هارددیسك ذخيره و در صورت خرابی يک هارد ديسک ،می توان از هارددیسك دیگر استفاده نمود. (تهیه یك كنترلر RAID بتنهائی مقرون بصرفه نبوده و لازم است درزمان انتخاب ، مادربردی برگزيده شود که از RAID حمايت می نمايد).

• ارتباطات ( اتصالات ) : اکثر مادربردها دارای پورت هایی نظير : اترنت،‌USB2.0 و FireWire می باشند .برخی از مادربردهای جديد ، دارای امکاناتی بمنظور خواندن Flash Memory می باشند. اخیرا"‌ مادر بردهایی به نام Legacy free مطرح شده اند که نیازی به پورت های جداگانه نداشته و تمامی پورت ها بطور مختصر در یك پورت تعبیه شده اند.

تشریح مشخصاتدر اكثر موارد تهیه یك مادربردجديدهمراه با خرید پردازنده و حافظه اصلی نیز می باشد. بدين دليل لازم است بررسی لازم در خصوص تاثير اين قطعات بر کارآئی مادربرد نيز مورد بررسی و توجه قرار گيرد .فراموش نکنيم که همواره پردازنده های جديد و با سرعت بالا دارای قيمت بمراتب بالاتری نسبت به نمونه های قبل از خود بوده و در صورتيکه ضرورتی به استفاده از پردازنده های جديد ، سريع و در عين حال گران وجود ندارد ، می توان با توجه به نوع نياز خود از پردازنده های ديگر( با سرعت کمتر نسبت به آخرين مدل های موجود ) که با مادربرد انتخابی نيز مطابقت می نمايند، استفاده نمود.
يکی از اجزاء مهم هر مادربرد ، Chip set می باشد که اطلاعات متنوعی را در ارتباط با توانائی مادربرد مشخص می نمايد . نوع پردازنده و حافظه ای که مادربرد می تواند حمايت نمايد ، برخاسته از نوع Chip set يک مادربرد است . در برخی حالات نوع Chip set موجود بر روی يک مادربرد ، بيانگر نوع پورت های صدا، ويدئو و کارت شبکه نيز می باشد ( عناصر فوق بصورت onboard بر روی مادربرد تعبيه می شوند ) . در زمان انتخاب يک مادربرد لازم است به اين نکته دقت شود که تفاوت بسيار بالائی بين مادربردها از لحاظ قيمت وجود نداشته و می توان با در نظر گرفتن تمامی جوانب مادربردی را انتخاب نمود که دارای امکانات جانبی نظير کارت شبکه و کنترلر RAID باشد. ( تفاوت قيمت بين اين نوع از مادربردها با مادربردهائی که فاقد امکانات فوق ، می باشند زياد نمی باشد) .
پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک مادربرد در نظر گرفت :

• حمایت از پردازنده :
  حداقل : قادر به حمایت از پردازنده های رایج نمی باشد .
  پیشنهادی : قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل باشد .
  حداکثر : قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل باشد.
  توانائی مادربرد انتخابی در رابطه با حمايت از پردازنده های موجود ، يکی از تصميمات مهم در زمينه انتخاب يک مادربرد است ( حمايت ازپردازنده های خانواده AMD و يا اينتل ) .

• نوع حافظه :
  حداقل : DDR 200/266
  پیشنهادی : DDR266/333 یا PC800/1066 Rambus
  حداکثر : DDR333/400 یاPC1066Rambus
  نوع و سرعت حافظه ای که بهمراه يک مادربرد نصب می گردد ، تاثير مستقيمی بر کارآئی و در عين حال قيمت يک کامپيوتر دارد. حافظه های Rambus ، قابل استفاده بر روی تعداد اندکی از مادربردها بوده و قيمت آنان بمراتب بيشتر از حافظه های SDRAM می باشد .

• اتصالات جانبی :
  حداقل : USB 1.1
  پیشنهادی : USB 2.0 در صورت امكان FireWire
  حداکثر : USB 2.0 و FireWire
  در صورتيکه تصميم به تهيه تجهيزات جانبی نظير چاپگر، دوربين های ديجيتال و درايوهای خارجی CD-RW وجود داشته باشد ( درآينده ) ، پيشنهاد می گردد مادربردی تهيه گردد که دارای پورت های USB2.0 و Firewire باشد .

• عناصر مجتمع و پیوسته :
  حداقل : كارت صدا
  پیشنهادی : كارت صدای دیجیتالی، كارت شبكه و در صورت امكان پشتیبانی ازویدئو
  حداکثر : كارت صدای دیجیتالی و كارت شبكه
  اكثر مادربردها دارای امکانات از قبل تعبيه شده ای در رابطه با کارت صدا می باشند ( Onboard ) . در مادربردهای پيشرفته تر امکانات لازم در خصوص كارت های صدای 6 كاناله دیجیتال و كارت شبكه نيز پيش بينی شده است .برخی از مادربردها دارای تراشه های لازم بمنظور حمايت از گرافیك بوده که كه باعث کاهش هزينه ها خصوصا" در رابطه با کاربرانی می گردد که نوع استفاده آنان از کامپيوتر ، ضرورت وجود کارت های گرافيک قدرتمند را کم رنگ می نمايد .

• نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی :حداقل : ATA /100
  پیشنهادی : ATA/133 در صورت امكان RAID
  حداکثر : ATA/133. RAID در صورت امكان Serial ATA
  سرعت اينترفيس هارد ديسک و ساير دستگاههای IDE استفاده شده را مشخص می نمايد.استاندارد جدید Serial ATA در مادربردهای جدید استفاده می شود(افزايش سرعت اينترفيس ).برخی از مادربردها امکان استفاده از RAID را فراهم می نمايند. در چنين مواردی می توان از دو هارددیسك در یك سیستم استفاده بعمل آورد. بدين ترتيب کارآئی سيستم افزايش و در موارديکه يکی از هاردديسک ها با مشکل مواجه شود ، امکان استفاده از هارد ديسک دوم وجود خواهد داشت .

نکاتی دررابطه با تهیه مادربرد

• بررسی Chip sets . تولید كنندگان متعددی اقدام به توليد Chip set می نمايند .شركت هائی مانند Intel، Via،‌SIS، و NVida اكثر چیپ های موجود در بازار را تولید نموده و می توان تمامی آنان را به دو گروه عمده تقسیم نمود: چیپ هائی كه از پردازنده های اينتل حمايت می نمايند و چیپ هائی كه از پردازنده های AMD پشتیبانی می نمایند.Chip sets ، مشخص كننده نوع حافظه ،‌ سرعت پردازنده و نوع تجهیزات جانبی نظیر صدا و ويدئو می باشد که مادربرد قادر به حمايت از آنان می باشد.

• عدم تهيه سريعترين پردازنده :تهيه سریعترین پردازنده موجود، مستلزم پرداخت هزينه بالائی خواهد بود . سرعت آخرين پردازنده با يک و يا دو مدل پائين تر، تفاوت محسوسی نخواهد داشت .

• تهيه سريعترين حافظه ای که ماربرد قادر به حمايت از آن می باشد . تفاوت مشهودی در ارتباط با کارآئی سيستم و در موارديکه از حافظه های با سرعت پائين تر استفاده می شود ، وجود نخواهد داشت ولی در صورتيکه تصميم به افزايش حافظه در آينده گرفته شود ، پیدا نمودن حافظه ای با همان ظرفیت بسیار راحت تر خواهد بود( با توجه به اين واقعيت که ممکن است در زمان افزايش حافظه ، پيدا نمودن حافظه های قديمی مشکلات خاص خود را دارا باشد ).

• توجه به بروز برخی از مشکلات مرتبط با کارت های گرافيک همراه مادربرد . چیپ ست هائی كه امکانات گرافيک را بهمراه مادربرد ارائه می نمايند ( Onboard ) ، بخشی از حافظه سیستم را جهت ذخیره اطلاعات گرافیكی ، استفاده نموده که همين موضوع می تواند کاهش کارآئی سيستم را بدنبال داشته باشد. پیشنهاد می گردد در صورت تهيه مادربردی با قابليت فوق ، چیپ گرافیكی آنرا غیر فعال و از یك كارت گرافیكی ارزان قیمت استفاده گردد. درصورتيکه در آینده قصد استفاده از گرافیك بالا وجود داشته باشد ، می توان مادربردی را انتخاب که دارای ايننترفيس AGP باشد.

• تهيه مادربردی با مشخصات بيش از نياز فعلی . در زمان انتخاب يک مادربرد سعی گردد ، مادربردی انتخاب گردد که امکان حمايت از RAID ،‌ كارت شبكه ،پورت USB2 و FireWire را دارا باشد. استفاده از چنين مادربردهائی از لحاظ اقتصادی نيز مقرون بصرفه بوده و در صورت نياز به استفاده از قابليت های فوق ، می توان از پتانسيل های مادربرداستفاده نمود( بدون هزينه مجدد) .

یکشنبه 25 فروردین1387   

نحوه انتخاب يک هارد ديسک

نحوه انتخاب يک هارد ديسک هارد دیسک (Hard disk ) ، يکی از مهمترين عناصر سخت افزاری درکامپيوتر پس از پردازنده و حافظه است. از هارد دیسک ، بمنظور ذخیره سازی اطلاعات استفاده می گردد . اطلاعات مربوط به راه اندازی سیستم ، برنامه ها و داده ها، جملگی بر روی هارد دیسک ذخیره می گردند. در زمان انجام برخی عملیات خاص توسط کامپیوتر، نظیر ویرایش فیلم ها ، بازی های کامپیوتری و یا پخش موزيک ، استفاده از یک هارد دیسک با ظرفيت بالا، سرعت مناسب و قابل اطمينان ، بطرز محسوسی بهبود محيط عملياتی خصوصا" ذخيره و بازيابی اطلاعات را بدنبال خواهد داشت . در ساليان اخير تکنولوژی ساخت هارد دیسک بسرعت و در ابعاد متفاوت رشد و گسترش يافته است . در اين مقاله ، به بررسی پارامترهای لازم در خصوص انتخاب يک هارد ديسک خواهيم پرداخت .

جايگاه هارد ديسک
با توجه به رشد چشمگیر تکنولوژی ساخت هارد دیسک ، ظرفيت آنان درفواصل زمانی بين دوازده تا هيجده ماه ، دو برابر می شود . بدين ترتيب ،عملا" کامپيوترهای شخصی بسمت ماشين های چند رسانه ای حرکت نموده که می توان حجم بالائی از اطلاعات شامل صوت ، تصوير و گرافيک را بر روی آنان ذخيره نمود. بيشترين ظرفيت هارد ديسک قابل نصب بر روی کامپيوترهای Desktop ، معادل 250 گيگابايت می باشد. طرفیت فوق ، ده برابر بیش از ظرفیت هارد دیسک های سه سال پیش است . در اوایل سال 2003 میلادی ، هارد دیسک های با ظرفیت 320 گیگا بایت مطرح شده اند. تولید کنندگان در صدد ارائه اینترفیس های سريال ATA بوده که نسبت به مدل های پیشین ( اینترفیس های موازی ATA ) دارای سرعت بمراتب بیشتری می باشند. محصولات توليد شده در سال آينده ، از تکنولوژی فوق استفاده خواهند کرد. عملکرد تمامی هارد ديسک ها در زمان اجرای يک برنامه مشابه يکديگر بوده و استفاده از درايوهای با سرعت بالا، مزايا و امتيازات متعددی را برای کاربرانی که قصد پردازش داده هائی با حجم بالا ( تصاوير و ويدئوهای ديجيتال ) را دارند ، بدنبال خواهد داشت.بر اساس آزمایشات متعدد انجام شده توسط برنامه Photoshop ، مشخص شده است که انجام عمليات پيچيده ای نظير : اعمال فیلترها ، گردش و ویرایش تصاویر در هارد دیسک های با سرعت بالا ، شصت درصد سریعتر از سیستم هائی است که دارای درایوهائی با سرعت پائین می باشند.

ويژگی ها ی مهم از مهمترين ويژگی های مرتبط با هارد ديسک ، می توان به موارد زير اشاره نمود :

• ظرفيت : اغلب کامپیوترهای شخصی در حال حاضر از هارد ديسک هائی با ظرفيت معادل بیست گیگابایت ، استفاده می نمايند. ظرفیت فوق ، بمراتب بیش از انداره مورد نياز کاربرانی است که صرفا" از هارد دیسک بمنزله ابزاری بمنظور ذخیره سازی اطلاعات استفاده می نمایند . ظرفیت هارد دیسک برای کاربرانی همچون طراحان آثار گرافیکی و یا افرادیکه بر روی فیلم های ويدئويی کار می کنند ، از اهمیت بیشتری برخوردار است . مثلا" ضبط تصاویردر مدت زمان محدود از یک دوربین فیلم برداری ، چندين گیگابایت ظرفیت هارد دیسک را اشغال خواهد کرد . در صورت ضرورت استفاده از فضای ذخیره سازی بالا ، می توان از یک هارد با ظرفیت بالا و یا دو هارد دیسک ،استفاده نمود. در چنین حالتی می توان هارد موجود را نگهداری و متناسب با نیاز، اقدام به تهیه و نصب هارد دوم نمود. مثلا" در صورتیکه به یک هارد با ظرفیت 160 گیگابایت نیاز باشد و هارد دیسک موجود 80 گیگابایت ظرفيت داشته باشد ، می توان با تهیه يک هارد ديسک ديگر و با ظرفيت 80 گیگابایت ، نياز خود را مرتفع نمود ( تامين 160 گيگابايت فضای ذخيره سازی ، مشروط به وجود پتانسيل لازم ازلحاظ توانائی حمايت برد اصلی سيستم ) .

• سرعت دورانی :.سرعت دوران ( چرخش ) هارد دیسک های ATArpm ) می باشد . درایوهائی که دارای سرعت 7200 دور در دقیقه می باشند، معمولا" ( در تمامی موارد صادق نخواهد بود ) دارای سرعت بيشتری در ارتباط با بازيابی اطلاعات ، می باشند . در آزمایشاتی که بر روی يک نمونه درایو با سرعت 5200 دور در دقیقه انجام شده است ، مشاهده شده است که سرعت تکثیر اطلاعاتی به اندازه 1/2 گیگابایت ، حدود 33 % سریعتر از سرعت درایوهای 7200 دور در دقیقه می باشد! در بعضی موارد، پارامترهای دیگری نظیر نوع الگوریتم استفاده شده بمنظور بازیابی اطلاعات، تاثير مستقيمی بر کارآئی يک درايو دارد.

• اينترفيس : تقریبا" تمامی کامپیوترهای Desktop از اینترفیس موازی ATA استفاده می نمایند.. حداکثر سرعت انتقال داده در این نوع اینترفیس ها ، 100 و يا 133 مگابایت در ثانیه است. بر اساس مجموعه تست های انجام شده بر روی اينترفيس های ATA/133 ، مشخص شده است که سرعت آنان تاثير مشهودی را در افزايش کارائی بدنبال نداشته است ، چراکه درایوهای موجود امکان استفاده مناسب از سرعت بالای انتقال داده در باندهای عریض را دارا نمی باشند. ( درایوهای موجود در سرعت بالای 100 و یا بیشتر ممکن است دچار مشکل شوند ). اکثر مادربردهای قديمی ( MotherBoard ) از ATA/133 حمایت نمی نمایند.بنابراین برای استفاده از این نوع درایوها ، می بایست کارت های جانبی بر روی سیستم نصب گردد . خوشبختانه درایوهائی که دارای استاندارد ATA/133 می باشند ، امکان حمایت از استاندارد ATA/100 را نیز دارا می باشند .
  درایوهائی که از اینترفیس های سریال ATA ( در مقابل اينترفيس های موازی ) استفاده می نمايند ، بتدریج متداول می گردند .از اینترفیس های فوق در مواردیکه با مشکل سرعت در ارتباط با اينترفيس های موازی برخورد می شود ، استفاده می گردد(اینترفیس های سریال ATA مشكل کمبود سرعت را برطرف می نمایند) . این نوع درایوها ، قادر به انتقال 150 مگابايت در ثانیه بوده و اين ميزان در ساليان آينده به مرز 600 مگابايت در ثانيه خواهد رسيد . بر اساس تست های انجام شده ،استفاده از يک اینترفیس سریال ATA بر روی سیستم هائی که شامل یک درایو می باشند ، مزايای عمده ای را بدنبال نداشته است ( از پهنای باند اضافه عملا" استفاده نمی گردد) . در صورت استفاده از چندين درايو بر روی يک اينترفيس مشابه ، از پهنای باند اضافی بطور مطلوب استفاده و نتايج مثبتی را بدنبال خواهد داشت . استفاده از درایوهای ATA با اينترفيس سريال ، طی ساليان آينده در اکثر کامپيوترهای شخصی بکار گرفته خواهد شد .

• حافظه موقت ( بافر ) : زمانيکه يک سيستم درخواست اطلاعاتی را می نمايد ، هارد ديسک علاوه بر اينکه می بايست بازيابی داده درخواستی ر ا انجام دهد بلکه مسئوليت استقرار ( load ) داده در بافر مربوطه به خود را نيز برعهده دارد . بدين ترتيب در صورتيکه پردازنده درخواست مجدد همان اطلاعات قبلی را داشته باشد ، اطلاعات مورد نياز آن از طريق بافر هارد ديسک تامين خواهد شد . استفاده از دو مگابايت بافر، ظرفيت مناسبی در اين رابطه می باشد . در موارديکه از برنامه های خاصی نظير فتوشاپ ، استفاده می شود ، ظرفيت هشت مگابايت برای بافر ، منظقی بوده و اثرات مثبتی را در رابطه با افزايش کارائی سيستم بدنبال خواهد داشت .

تشریح مشخصاتتعيين ظرفيت ، يکی از اولين و در عين حال مهمترين تصميات در رابطه با انتخاب يک هارد ديسک می باشد .هارد ديسک های با ظرفيت بالا همیشه از لحاظ قيمت گرانتر می باشند،چرا كه توزيع آخرین مدل ها و ظرفیت ها در ماه های نخست تولید بسيار اندک بوده و همین عامل افزایش قیمت آنان را بدنبال خواهد داشت.برای تهيه يک هارد ديسک با ظرفيت مطلوب می توان پس از کاهش قيمت آخرين مدل های ارائه شده ، اقدام لازم را انجام داد .( تامين هارد ديسک مورد نظر پس از فروکش نمودن جو ايجاد شده در ماه های نخست توليد ) . پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک هارد ديسک در نظر گرفت :

• ظرفیت : حداقل ( بیست تا چهل گیگابایت ) ، پيشنهادی ( شصت تا هشتاد گیگابایت ) ، حداکثر ( یکصد تا دویست و پنجاه گیگابایت )
  تهیه هارد دیسك هایی با ظرفیت بالاتر از نياز موجود، تصميمی منطقی می باشد . قیمت هارد دیسك های با ظرفیت بیشتر همواره بالاتر از ظرفیت های پائین تر می باشد ( تفاوت زیاد نمی باشد) بعنوان نمونه،تفاوت ظرفیت هاردیسك های 60GB با 80GB چیزی در حدود 20GB می باشد كه این ظرفیت قابل توجهی است اما از نظر قیمتی این هاردیسك ها اختلاف چندانی با هم ندارند.

• سرعت دوران : حداقل ( 5400 دور در دقیقه) ،پیشنهادی ( 5400 تا 7200 دور در دقیقه ) ، حداکثر ( 5400 تا 7200 دور در دقیقه )
  بالا بودن سرعت دوران یك هاردیسك نشاندهنده بالا بودن سرعت ذخيره و بازيابی اطلاعات است. درصورتيکه از كامپیوتر بمنظور انجام کارهای چندرسانه ای استفاده می گردد ، بالا بودن تعداد دور در دقیقه یك هاردیسك بسیار حائز اهمیت است. این خصوصیت هارددیسك در برنامه هایی نظیر word و يا استفاده از اينترنت ، چندان مشهود نخواهد بود .هارددیسك ها ی با ظرفيت بالا ، اغلب دارای سرعت دوران کمتری می باشند ( 5400rpm ) .

• سرعت اینترفیس : حداقل ( Ultra ATA/100 or ATA 133) ، پیشنهادی (Ultra ATA/100 or ATA 133 ) ، حداکثر ( Ultra ATA/100 or ATA 133)
  تفاوت سرعت بین درایوهای ATA/100 و ATA/133 برای اكثر كاربران مشهود و قابل ملاحظه نخواهد بود. برای اینکه از سرعت درایوهای انتخابی بطرز موثری استفاده شود، می بايست سرعت آنان با كامپیوتر سازگار باشد ، در غیر اینصورت می بايست ار کارت هائی استفاده شود که سرعت درایو را با سرعت كامپیوتر هماهنگ نمايد.

• سرعت جستجو : حداقل (8ms و یا پائین تر) ، پیشنهادی ( 8ms تا 9ms ) ، حداکثر ( 9ms )
  متوسط سرعت جستجو ( بر حسب میلی ثانیه اندازه گیری می گردد) در واقع به سرعت پیدا نمودن اطلاعات ( يک بخش خاص از داده ) ذخيره شده در یك درایو اطلاق می شود.اكثر کاربران در زمان انتخاب يک هارد ديسک به موضوع فوق توجه نکرده و حتی در فعاليت های روزمره خود با کامپيوتر کمبودی از اين بابت را حس نمی نمايند . در موارديکه اطلاعات در بخش های متفاوت هارد ذخيره شده باشد، يافتن هر بخش از اطلاعات ذخيره شده و ارتباط بين آنان ، زمان مختص خود را خواهد داشت .

• اندازه بافر : حداقل (دو مگابایت) ، پیشنهادی (دو مگابایت و یا هشت مگابایـت ) ، حداکثر (دو مگا بایت و یا هشت مگابایت)
  بافر ،‌ يک حافظه Cache بر روی درايو بوده که بطور موقت اطلاعات در آن ذخيره شده تا در صورتيکه پردازنده مجددا" درخواست آنان را داشته باشد ، اطلاعات از محل فوق و با سرعت بيشتری در اختيار پردازنده قرار داده شوند. اكثر هارددیسك ها به طور معمول دارای بافری به ظرفیت دو مگابايت می باشند(درایوهایی با بافر بالاتر نیز وجود داشته كه از آنان برای اهداف خاصی استفاده می گردد).

نکاتی دررابطه با تهيه هارد ديسک

• استفاده از كامپیوترهای جدیدتر. کامپيوترهای جديدتر قادر به استفاده مطلوب از مزايای يک درايو با ظرفيت بالا می باشند ( افزايش کارائی ) . سیستمی كه دارای پردازنده ای با سرعت پائین و یا ميزان اندکی حافظه اصلی می باشد ، نمی تواند از تمام ظرفیت و پتناسيل های هارددیسك انتخابی ، بنحو احسن استفاده نماید. در صورتيکه يک کامپيوتر ارزش ارتقاء را داشته باشد ( سيستم موجود دارای کارآئی لازم می باشد ) می توان بمنظور دستيابی به ظرفيت ذخيره سازی بيشتر ، هارد آن را بتنهائی ارتقاء داد.
  

• اطمينان از وجود فضای كافی درون كیس .اكثر کيس های استفاده شده در كامپیوترهای شخصی حداقل دارای يک و يا چندين محل برای نصب هارد می باشند.با استفاده از دفترچة‌ راهنما و یا با باز نمودن كیس ، می توان بررسی لازم در خصوص وجود فضای کافی را انجام داد( خصوصا" در موارديکه قصد استفاده از يک هارد جديد و نگهداری هارد قديم وجود داشته باشد ).
  

• تهيه هارد ديسک با ظرفيت بيشتر از نياز اوليه .پیشنهاد می گردد همواره هارد ديسکی با ظرفیت بيش از نياز اوليه ، انتخاب گردد. ظرفيت انتخابی می بايست پاسخگوی نيازهای آينده بوده و لازم است باتوجه به نوع استفاده از کامپيوتر در حال و آينده ، تصميم مناسبی در اينخصوص اتخاذ گردد.

• سازگاری سرعت هارد انتخابی با سرعت اينترفيس كامپیوتر. سرعت درایوهای ATA/100 و ATA/133 بمراتب از سرعت اينترفيس های كامپیوتر بيشتر است ( خصوصا" اگر از زمان خرید كامپیوتر یك سال گذشته باشد). قبل از انتخاب هارد ديسک ،می بايست با استفاده از دفترچه های راهنمای كامپیوتر كه فروشندگان ارائه می نمايند، سرعت اينترفيس های كامپیوتر را مشخص نمود.

• تهيه هارد ديسک با قیمت مناسب .رقابت تنگانتنگی بین تولید كنندگان درایوها وجود داشته و اكثر فروشندگان كاربران را بدليل اختلاف ناچيز قيمت ، ترغيب به تهيه هارد ديسک های با ظرفيت بالاتر می نمايند. این امر در خصوص درایوهایی با ظرفیت پایین تر صادق است چرا كه آخرین ظرفیت های موجود در بازار به علت تولید كم دارای قیمت بالاتری هستند. بنابران پیشنهاد می گردد هرگز به دنبال آخرین ظرفیت موجود در بازار نباشید.

• تهيه بسته كامل( کيت ) درایو .این نوع بسته ها شامل قطعه سخت افزاری،‌كابل ها ،‌دفترچه راهنما و در برخی موارد درايور مورد نظر برای نصب می باشد.

• استفاده از درایوهای external در صورت لزوم .با استفاده از این نوع درایوها می توان اطلاعات مهم و حياتی را در زمانيکه در محل کار خود نمی باشيم ، حفاظت نمود. در موارديکه نيازمند جابجائی حجم بالائی از اطلاعات می باشيم ، استفاده از درايوهای external می تواند يکی از گزينه های موجود باشد .قیمت درايوهای فوق ، نسبت به درایوهای معمولی كه در درون كیس نصب می شوند، بيشتر بوده و جهت ارتباط با سيستم از پورت های USB2.0 استفاده می نمايند.

یکشنبه 25 فروردین1387   

آموزش مونتاژ یک کامپیوتر

ادامه مطلب

یکشنبه 25 فروردین1387   

اخبار روز لب تاب

اخبار روز لب تاب

DELL و عرضه لپ‌تاپ‌هایی با پردازنده‌های جدید


شركت DELL یكی از تولیدكنندگان مطرح لپ‌تاپ مدل‌های جدیدی به بازار جهانی عرضه كرده است كه به پردازنده‌های CORE ۲ DUO ا۴/۲امجهز هستند.

شركت DELL یكی از تولیدكنندگان مطرح لپ‌تاپ مدل‌های جدیدی به بازار جهانی عرضه كرده است كه به پردازنده‌های CORE ۲ DUO ا۴/۲امجهز هستند.طبق اعلام زیگورات یكی از نمایندگی‌های فروش لپ‌تاپ‌های DELL مدل‌های ۶۳۰۰ و ۴۳۰۰ از لپ‌تاپ‌های جدید این برند هستند كه به پردازنده‌های CORE ۲DUO ا۴/۲امجهزند و طی هفته آینده وارد بازار خواهند شد.طبق اعلام این نمایندگی مدل ۶۳۰۰ به پردازنده ۴/۲ رم ۲۰۴۸ مگابایت و هارد دیسكی با ظرفیت ۱۶۰ گیگابایت مجهز است.صفحه نمایش این لپ‌تاپ ۱۷ اینچ و از نوع WUXGA و كارت گرافیك آن از نوع NVIDIA FX ۱۶۰۰ است. مدل ۶۴۰۰ نیز به پردازنده CORE ۲DUOا۴/۲ا رم ۲۰۴۸ مگابایت هارد دیسك ۱۶۰ گیگابایتی و صفحه نمایش ۴/۱۵ اینچی از نوع WUXGA مجهز است. كارت گرافیكی این لپ‌تاپ نیز NVIDIA FX ۳۶۰ است.طبق اعلام «زیگورات» این دو مدل طی هفته آینده وارد بازار می‌شوند و با ضمانت این شركت به فروش می‌رسند

__________________اطلاعات روز لب تاب
عکس واطلاعات لب تابهای روز بازار در فرام
http://forum.niksalehi.com/showthread.php?p=272821#post272821

یکشنبه 25 فروردین1387   

دو لپ‌تاپ جدید از HYUNDAI

دو لپ‌تاپ جدید از HYUNDAI


مدل‌های M-LIFE ۷۲۱R‌ و M-LIFE۵۷۰Ru از لپ‌تاپ‌های جدیدی هستند كه شركت داتیس هزاره، وعده حضور آنها را به بازار داخلی طی هفته آینده داده است.
مدل‌های M-LIFE ۷۲۱R‌ و M-LIFE۵۷۰Ru از لپ‌تاپ‌های جدیدی هستند كه شركت داتیس هزاره، وعده حضور آنها را به بازار داخلی طی هفته آینده داده است.داتیس هزاره، نمایندگی فروش لپ‌تاپ‌های HYUNDAI مدل M-LIFE ۷۲۱R‌ را یك لپ‌تاپ سبك وزن با ویژگی‌هایی چون تجهیز به پردازنده core ۲ Duo ۷۳۳ MHZ ا ۰/۲ارم دو گیگابایتی، هارددیسكی با ظرفیت ۱۲۰گیگابایت و صفحه نمایش ۱۲اینچ از نوع wxGA‌ معرفی كرد.این لپ‌تاپ ۸/۱كیلوگرمی همچنین به كارت گرافیكی با ظرفیت ۲۵۶مگابایت و درایو DVD/RW DUAL مجهز است. مدل
M-LIFE ۵۷۰ RU نیز یك لپ‌تاپ تقریبا سنگین‌وزن است كه دارای ویژگی‌هایی چون، تجهیز پردازنده core ۲ Duo ۷۳۳ MHZ ا ۰/۲، رم دو گیگابایتی، هارددیسكی با ظرفیت ۱۲۰گیگابایت و صفحه نمایش ۱۷اینچ از نوع WXGA است. این لپ‌تاپ ۹/۳كیلوگرمی نیز به كارت گرافیكی nvidia ۸۷۰۰ با ظرفیت ۵۱۲مگابایت و درایو DVD/RW DUAL مجهز است.لپ‌تاپ‌ها اوایل هفته آینده اعلام خواهد شد.

یکشنبه 25 فروردین1387   

لپ‌تاپ جدیدی از خانواده سونی

لپ‌تاپ جدیدی از خانواده سونی


مدلVGN-CR۲۳G لپ‌تاپ جدیدی از خانواده سونی است كه طی دو هفته اخیر وارد بازار شده است.
مدلVGN-CR۲۳G لپ‌تاپ جدیدی از خانواده سونی است كه طی دو هفته اخیر وارد بازار شده است.طبق اعلام «ایران رهجو» نمایندگی فروش لپ‌تاپ‌های سونی، این لپ‌تاپ ۵/۲كیلوگرمی ویژگی‌هایی چون تجهیز به پردازنده Centrino core ۲ Duo ۲/۰ GHZ، رم یك‌گیگابایتی، هارددیسكی به ظرفیت ۱۲۰GB و صفحه نمایش ۱/۱۴ اینچی از نوع WXGA را دارد. این لپ‌تاپ همچنین به DVD/RW و كارت گرافیك intel با ظرفیت ۲۵۱ مگابایت مجهز است.ایران رهجو، قیمت این لپ‌تاپ را یك‌میلیون و ۴۵۰هزار تومان اعلام كرد كه با ضمانت سه‌ساله این شركت به فروش می‌رسد

یکشنبه 25 فروردین1387   

لپ‌تاپ سبك وزن گیگابایت

لپ‌تاپ سبك وزن گیگابایت



مدل W۵۶۶N لپ‌تاپی سبك وزن از شركت Gigabyte است.
مدل W۵۶۶N لپ‌تاپی سبك وزن از شركت Gigabyte است.این مدل مجهز به پردازنده Intel core ۲Duo و كارت گرافیكی nviDiA Geforce ۸۴۰۰MGS است. هارددیسك این لپ‌تاپ با ظرفیت‌های مختلف ۸۰، ۱۰۰، ۱۲۰ و ۱۶۰گیگابایت طراحی و تولید شده است.صفحه نمایش این لپ‌تاپ از نوع LCD و اندازه آن برابر ۴/۱۵اینچ است. همچنین وضوح تصویر این لپ‌تاپ برابر ۸۰۰×۱۲۸۰پیكسل است.
W۵۶۶N مجهز به ۴پورت USB نسخه۲، یك ورودی S-Video و یك ورودی D۷۱ است. علاوه‌بر این، این لپ‌تاپ با كارت‌های حافظه SD و MMC نیز سازگار است.این لپ‌تاپ همچنین مجهز به یك وب‌كم با وضوح ۳/۱مگاپیكسل است. W۵۶۶N لپ‌تاپ وزنی حدود ۷۶/۲كیلوگرم و ابعادی برابر ۵/۲۵×۵/۲۵۴×۳۵۵میلیمتر دارد و با گارانتی آواژنگ به بازار عرضه شده است.

یکشنبه 25 فروردین1387   

بالاخره لپ‌تاپ‌های ۱۰۰ دلاری وارد بازار می‌شوند

بالاخره لپ‌تاپ‌های ۱۰۰ دلاری وارد بازار می‌شوند


به‌زودی عرضه رایانه‌های کوچک كه به لپ‌تاپ‌های ۱۰۰ دلاری معروف شده‌اند درکشورهای پیشرفته آغاز خواهد شد

به‌زودی عرضه رایانه‌های کوچک كه به لپ‌تاپ‌های ۱۰۰ دلاری معروف شده‌اند درکشورهای پیشرفته آغاز خواهد شد.این رایانه کوچک که کمی ارزان‌تر از هزینه تولیدش فروخته خواهد شد، به اندازه یک کتاب درسی است.تفاوت این لپ تاپ ارزان قیمت با رایانه های دیگر در این است که خریدار هزینه ۲ دستگاه را با هم پرداخت می‌کند و شرکت فروشنده یکی از لپ تاپ ها را به خریدار می دهد و دیگری را برای کودکی در یکی از کشورهای در حال توسعه ارسال می کند.فروش این لپ تاپ ها، از دوازدهم نوامبر ، با عنوان «جی وان جی وان»، آغاز خواهد شد و به مدت ۲ هفته ادامه خواهد داشت. یک لپ تاپ برای هر کودک (OLPC) می گوید: «از همان روزهای اول که این ایده را مطرح کردیم با استقبال زیاد مردم در کشورهای پیشرفته روبه‌رو شدیم.»شركتی که ایده راه اندازی طرح لپ تاپ های ۱۰۰ دلاری را داده بود، برای شروع كار خط تولید، گرفتن سفارش برای ساخت دست کم ۳ میلیون دستگاه از این گونه لپ تاپ‌ها را لازم می دانست و حال بعد از گذشت۵ سال از مطرح شدن ایده ساخت این لپ تاپ ها ، تولید انبوهشان از ۲ ماه پیش آغاز شد.نامی كه برای این لپ تاپ انتخاب شده «ایکس او» است و به گونه ای طراحی شده است که قابل استفاده برای کودکان، کم هزینه، با دوام و کار کردن با آن آسان باشد.از خلاقیت هایی كه در ساخت لپ تاپ‌های ۱۰۰ دلاری به‌كار برده شده می توان به صفحه نمایش ویژه آن اشاره كرد كه در هوای آزاد و آفتابی نیز آن را قابل استفاده می‌كند.همچنین این لپ تاپ‌ها با باتری خورشیدی وشارژرهای هندلی قابل استفاده هستند و جعبه محافظی دارند كه از مواد ضد آب ساخته شده است.این لپ تاپ ها قادر خواهند بود به صورت بی سیم به اینترنت متصل شوند و با یک سیستم عامل مانند لینوکس کار خواهند کرد که معمولا ارزان‌تر از نرم‌افزار ویندوز است. اخیرا قیمت این لپ‌تاپ از ۱۷۶ دلار به ۱۸۸ دلار افزایش یافت، اما هدف سازندگان این دستگاه نهایتا تثبیت قیمت آن روی ۱۰۰ دلار است. در طر ح فروش این دستگاه دولت ها می توانند به طور فله ای خرید کنند و با هر بار سفارش، متقاضی خرید ۲۵۰ هزار دستگاه لپ تاپ ۱۰۰ دلاری شوند.تا كنون اعلام نشده است كه چه کشورهایی اولین خریدهای فله ای را انجام داده اند.اما نكته ای كه مشخص شده است این است كه افغانستان، رواندا و هائیتی،جزو اولین کشورهایی‌خواهند بود که لپ تاپ های اهدا شده را دریافت خواهند كرد.همه کشورهای در حال توسعه که در فهرست کشورهای محروم سازمان ملل متحد قرار دارند، می توانند برای شرکت در این برنامه آزمایشی با یکدیگر رقابت کنند.با این که تعداد فروش لپ تاپ ها ی برنامه جی وان جی وان هنوز اعلام نشده است اما به گفته آقای والتر بندر ۲۵ هزار خریدار اول این لپ تاپ ها، تا آخر سال جاری میلادی دستگاه های خود را دریافت خواهند کرد و مابقی خریداران،لپ تاپ‌های خود را در۳ ماهه اول سال آینده دریافت می کنند.برخی از منتقدین وجود این لپ تاپ ها را در کشورهایی که با کمبودهای اساسی آب‌، برق و خدمات بهداشتی روبه رو هستند مورد سوال قرار داده اند، با این وجود سازمان ملل حمایت خود را از طرح ساخت لپ تاپ ۱۰۰ دلاری جهت کمک به کشورهای فقیر در مبارزه با شکاف دیجیتالی، اعلام كرده است.

یکشنبه 25 فروردین1387   

نوت بوکی با انرژِی خورشیدی

نوت بوکی با انرژِی خورشیدی

به تازگی Nikola Knezevic که همیشه حرفهای جدیدی در طراحی داره ، نوت بوکی طراحی کرده است که بوسیله انرژی خورشیدی و نور شارژ می شود ، این محصول توانایی برقراری ارتباط بوسیله satellite را دارا می باشد ، در این رایانه همراه یک باتری کوچک نیز تعبیه شده است تا در مواقعی که به نور خورشید دسترسی نیست بتوان ساعاتی با آن کار کرد ، این پروژه مراحل پایانی خود را طی می کند و امید است در سالهای آتی روانه بازار شود .

یکشنبه 25 فروردین1387   

چگونه یک لپ تاپ را تمیز کنیم

براي تميز كردن لپ‌تاپ راه‌هاي مختلفي وجود دارد اما بهترين روش آن است كه اول به دفترچه راهنماي كامپيوتر خود مراجعه كنيد و ببينيد در آنجا چه دستورالعملي براي تميز كردن لپ‌تاپ شما داده است.
اغلب كارخانه‌هاي فروشنده لپ‌تاپ توصيه مي‌كنند كه تميز كردن كلي لپ‌تاپ يك بار در سال بيشتر انجام نشود.
اما كساني كه دايما در سفر هستند نياز بيشتري به تميز كردن كامپيوترشان پيدا مي‌كنند.نخستين نكته در هنگام تميز كردن لپ‌تاپ اين است كه از پارچه‌‌هاي زمخت و زبر و موادي كه داراي حلال‌هاي آمونياكي هستند خودداري كنيد.
انواع گردو خاك و كثافات مانند موي حيوانات و غيره ممكن است به درون كامپيوتر شما رفته باشد. خاك سيگار و تفاله‌هاي ريز از ديگر مواردي است كه درون لپ‌تاپ‌ها پيدا مي‌شود!اينها معمولا بر روي صفحه نمايشگر شما و يا درون پورت‌ها مي‌نشينند و مشكلاتي را ايجاد مي‌كنند.شما براي تميز كردن لپ‌تاپ خود به وسايل زير نياز دارد: دمنده هوا، پارچه تنظيف پزشكي، محلول نظافت و در آخر يك تكه پارچه كتاني مانند يك تي‌شرت.
بخش بيروني: براي تميز كردن بخش بيروني و بدنه لپ‌تاپ از يك تكه پارچه كتاني استفاده كنيد كه مي‌تواند بخشي از يك تي‌شرت كهنه و قديمي باشد.
به هيچ عنوان از پارچه‌هاي راه‌ راه مخصوص نظافت و يا پارچه‌هاي ساينده براي اين كار استفاده نكنيد.
از پارچه‌ها و دستمال‌هاي خشن مخصوص نظافت هم نبايد استفاده كنيد. يادتان باشد هيچ گاه اسپري تميز كننده را مستقيم روي بدنه لپ‌تاپ نپاشيد بلكه آن را روي پارچه ريخته و سپس به بدنه بكشيد.
سوراخ‌هاي هواكش
شما مي‌توانيد از يك كمپرسور دمنده هوا بري تميز كردن سوراخ‌هاي هواكش كامپيوتر خود استفاده كنيد.
در هنگام دميدن هوا به اين سوراخ‌ها مراقب باشيد با شدت زياد اسپري نكنيد زيرا اين كار به پره‌هاي فن كامپيوتر ممكن است آسيب بزند.از پارچه پزشكي براي تميز كردن لابه‌لاي سوراخ‌ها و پروانه فن استفاده كنيد.
هرگز كمپرسور هوا را مستقيم به سمت پروانه فن نگيريد چرا كه ممكن است باعث چرخ بيش از حد مجاز آن شود.
پورت‌ها
پس از آن كه سوراخ‌هاي هوا و فن تميز شدند به سراغ پورت‌ها برويد.اين پورت‌ مكان‌‌هايي هستند كه جرم زيادي را جمع‌آوري مي‌كنند براي تميز كردن آنها بايد از پارچه پزشكي استفاده كنيد.
دمنده هواي فشرده در اينجا نيز مي‌تواند كمك فراواني براي تميز كردن پورت‌ها بكند. فقط مراقب باشيد با فشار هوا جرم‌ها را به اعماق پورت‌ها نفرستيد.
نمايشگر
اگر قصد تميز كردن جرم‌هاي روي صفحه نمايشگر را داريد، حتما قبل از اين كار لپ‌تاپ را خاموش كنيد. باز هم از يك تكه پارچه كتان مانند يك تي‌شرت استفاده كنيد و هرگز پارچه‌هايي كه خش ايجاد مي‌كنند را به كار نبريد.
هرگز از دستمال توالت براي پاك‌كردن صفحه نمايشگر استفاده نكنيد. هرگز از محلول‌هاي تميز‌كننده كه پايه آمونياكي دارند براي تميز كردن صفحه نمايشگر استفاده نكنيد.
در صورت استفاده از اين محلول‌ها پايان كار صفحه نمايشگر فرا رسيده است. براي اين كار حتما از محلول‌هاي تميزكننده مانيتور استفاده كنيد كه مطمئن‌تر است. هميشه محلول را بر روي پارچه اسپري كنيد و از اسپري كردن مستقيم بر روي صفحه نمايشگر پرهيز كنيد. جهت كشيدن پارچه بر روي صفحه نمايشگر از چپ به راست و از بالا به پايين است. شما همچنين مي‌توانيد با مخلوط كردن ايزوپروپيل الكل و آب يك محلول تميزكننده اختصاصي براي خود بسازيد. اين محلول بايد حاوي قسمت‌هاي مساوي از آب و الكل باشد.
كيبورد
كيبورد يكي از كثيف‌ترين بخش‌هاي كامپيوتر است و ممكن است انواع خوردني‌ها و نوشيدني‌ها در هنگام كار كردن روي آن بريزد. بسياري از جرم‌ها به انگشتان شما چسبيده و از اين طريق وارد كيبورد شما مي‌شوند.
براي خارج كردن جرم‌ها و ذرات زير كيبورد كه در آن فرو رفته‌اند از دمنده هواي فشرده با زاويه مورب استفاده كنيد. به راهنماي استفاده از لپ‌تاپ مراجعه كنيد. چرا كه ممكن است كليد‌هاي كيبورد شما قابليت برداشته شدن به منظور نظافت را داشته باشند. پس از تميز كردن از قرار گرفتن درست كليد‌ها در جاي درست خودشان مطمئن شويد. پارچه پزشكي وسيله مفيدي براي پاك كردن كليدها و اطراف آنها است

یکشنبه 25 فروردین1387   

Laptop Batteries

Laptop Batteries
يكي از موضوعات نگران كننده براي دارندگان لپتاپ ميزان عمر مفيد باطري و ميزان كاركرد آن در هر دوره شارژ مي باشد.اگرچه سازندگان لپتاپ هاي گوناگون همواره مي كوشند كه با بهره برداري از آخرين تكنولوژي و با استفاده از آخرين امكانات اين ميزان را زياد كنند,ولي در عمل نتيجه مورد رضايت كاربران حاصل نمي شود.تصور اينكه شما در لحظه اي بسيار حساس در حالي كه شارژ باطري لپتاپ به پايان رسيده است و امكان دسترسي سريع به برق هم نداريد و هر آن امكان از دست رفتن داده هاي خود را داريد,تصوير بسيار ناخوشايندي است كه تنها كاربران حرفه اي مي توانند بخوبي آن را درك نمايند.
لپتاپ ها همواره برخلاف آنچه ادعا مي شود داراي عمر باطري مفيدي كه به هنگام فروش دستگاه ذكر مي شود,نيستند.حتي لپتاپ IBM ThinkPad X31 كه طبق ادعاي سازنده آن در عمل بايستي داراي طول عمر مفيدي بيش از 10 ساعت بوده باشد,بيش از 8 ساعت نيست.در حقيقت سازندگان لپتاپ به زيركي هرچه تمامتر لپتاپ خود بهره نبرده است.
يكي از بهترين گزينه ها استفاده از يك منبع باطري خارجي است كه توسط سازندگان ديگري سواي سازندگان اصلي لپتاپ هاي با مارك هاي مختلف توليد و عرضه مي گردند.وزن چنين منبعي بين 0.73kg and 1.5kg در نوسان است.قيمت آن نيز بين US$150 to US$500 متغير است.در برخي موارد اين منبع باطري خارجي قابليت استفاده در گوشي تلفن همراه و يا ساير ادوات جانبي نظير handheld را داراست.
اگر براي شما حمل و نقل چند پوند وزن اضافي اهميتي ندارد,آسان ترين روش براي استفاده هرچه بهتر از لپتاپ محسوب ميشود,چرا كه بسهولت به پورت برق AC لپتاپ شما وصل شده و نيازي به نرم افزار جانبي نيز ندارد.
تكنولوژي بكار رفته در ساخت باطري هاي لپتاپ:
با 4 تكنولوژي ساخت بكار رفته در باطري هاي لپتاپ و نوع پنجمين كه بزودي از راه مي رسد,مي توانيد مطمئن باشيد كه بهترين انتخاب ممكن را خواهيد داشت.البته باطري هاي فوق كه از فن آوري ساخت متفاوتي بهره ميبرند,داراي يك ساختار نيستند.در حقيقت طيف وسيعي از كاربرد را بر اساس ساختار خود در وسايل كوچك پخش كننده موزيك قابل حمل تا تامين انرژي مورد نياز يك لپتاپ را دارا مي باشند.واكنش شيميايي بوقوع پيوسته در باطري لپتاپ و تبديل آن به انرژي الكتريكي,جريان پيوسته و يكنواختي را براي كاركرد لپتاپ از قطب مثبت به قطب منفي فراهم مي آورد.
قديمي ترين فن آوري بكار رفته در باطري,nickel-cadmium cell =NiCd مي باشد.متاسفانه اين باطري قادر است جرياني را در حد يك ساعت فراهم آورد و البته كادميوم بكاررفته در آن بسيار سمي بوده كه انهدام باطري را پس از طي عمر مفيد,بسيار مشكل مي سازد.علاوه بر اين,چنين باطري هايي عليرغم اينكه داراي قابليت شارژ تا هزار مرتبه هستند,وليكن از مسئله اي بنام memory effects تاثير مي پذيرند.همچنين به مرور زمان از توانايي شارژ كامل آنها نيز كاسته مي شود.خوشبختانه امروزه باطري هايي به مراتب سبك تر و با كارايي بيشتري ساخته شده اند كه مزيت هاي بيشتري را نسبت به باطري هاي نيكل-كادميومي دارند.بدين ترتيب امروزه باطري هاي NiCd بيشتر در اسباب بازي ها و تلفن هاي بيسيم خانگي ارزان قيمت استفاده مي شوند. در حدود يك دهه گذشته,اكثريت لپتاپ ها به باطري هاي nickel-metal-hydride batteries =NiMH مجهز گشتند.نه تنها چنين باطري هايي كارايي 40 درصدي بيشتري نسبت به نمونه قبلي داشتند,بلكه تاثير memory effects آنان به مراتب بسيار كمتر از نمونه قبلي بود و البته از نظر آلودگي محيط زيست نيز مشكلات كمتري را فراروي مصرف كنندگان قرار مي دادند.البته تعداد دفعات شارژ چنين باطري هايي به 200 مرتبه و در باطري هاي جديدتر از همين گروه به 400 مرتبه محدود مي گردد.
پنجمين تكنولوژي ساخت باتري هاي لپتاپ ها نوع: نيكل-كادميوم است كه حداكثر80 وات بر ساعت توان دارند و 1000 بار قابليت تكرار شارش داند و بدترين مشكل انها سنگيني و الوده بودن انها است . و از كاربرد هاي اصلي آن ميتوان به اسباب بازي و Memory Effects و تلفن بيسيم اشاره كرد .
در آينده نزديك از باطري هاي lithium-polymer =Li-poly استفاده خواهد شد كه بيشترين بهره وري را براي مصرف كنندگان نهايي به همراه خواهد آورد.روزگار باطري هاي قديمي بسر آمده است.هم اينك با باطري هايFuel-Cell شما مي توانيد تنها با يك بار شارژ كامل,تا چندين روز براحتي و سهولت و بدون دغدغه از لپتاپ خود نهايت استفاده را ببريد.اين نسل از باطري ها به عنوان مثال از مخزني سود مي جويند كه داراي ذخيره سوخت الكلي است.همچنين گياهاني نيز هستند كه بعنوان مولد انرژي در اين نوع از باطري ها قابل استفاده مي باشند.شركت NEC اولين سازنده لپتاپي اين چنين است كه با يك بار شارژ مي تواند براي مدت زمان 40 ساعت دوام آورد.
خوب با اين اوصاف,يك Fuel-Cellچگونه كار مي كند؟عملكرد آن درست معكوس واكنش الكتروليز آب(واكنش شيميايي تجزيه آب )است.متيل الكل يا متانول نيز به عنوان سوخت اصلي چنين باطري هايي نيز در واحد تحقيقات شركت NEC در لپتاپي با قدرت باطري 5 ساعت با موفقيت بكار گرفته شد.هنگامي كه مخزن متصل به لپتاپ به عنوان باطري (با قابليت جدا شوندگي)خالي باشد,انتظار كاركرد از آن منطقي نخواهد بود.ولي البته اگر بجاي حمل يك باطري خارجي ,تنها يك مخزن كوچك متانول به همراه داشته باشيد,موضوع فرق مي كند.البته الكل سمي است.آيا به نظر شما نمي ارزد تا با پر كردن مخزن باطري با حمل تنها يك شيشه كوچك حاوي متانول بتوانيد از لپتاپ خود ساعت ها بهره ببريد,بدون آنكه نگران از دست دادن داده هاي خود گرديد و يا احتياجي به برق نداشته باشيد . تنها مشكل كنوني packaging چنين سوختي است.در حال حاضر fuel cell قابليت تطابق با هيچ لپتاپي را ندارد. كوچك سازي مخزن و قابليت تطابق آن با ورودي برق لپتاپ يكي از عمده مسائلي است كه محققان با آن رودررو هستند.البته انتظار ميرود تا پايان سال جديد ميلادي شركت NEC بتواند لپتاپي منطبق با اين نوع باطري جديد و حداكثر با ابعاد قابل قبول و با وزن كلي(لپتاپ با مخزن)تجاري 2 كيلوگرم را كه قابليت كاركرد آن تا 40 ساعت پس از يك بار شارژ بوده باشد,تا پايان سال ارائه دهد. روند مشابهي نيز براي PDA پيش بيني مي شود.
قدرت و كارايي:
باطري هاي به عنوان منبع دوم تغذيه خارجي لپتاپ تنها روش موجود براي بكارگيري در لپتاپ نيستند.لپتاپ شما ممكن است قادر به نشان دادن ميزان ساعت بكارگيري مفيد باطري را براي شما بويژه در طول يك پرواز طولاني نشان دهد.ولي چگونه؟با وصف اينكه پردازنده لپتاپ نزديك به نصف انرژي باطري را مصرف مي نمايد,ولي به مدد فن آوري هاي بكاررفته در ساخت پردازنده هاي لپتاپ,اين ميزان مصرف كمي بهبود يافته است.به مدد Intel's Pentium M و البته Centrino technology لپتاپ ها سريع تر ,با كارايي بيشتر و به مدت زمان طولاني تري كار مي كنند.هم اكنون با انواع پردازنده هايي كه در لپتاپ بكار گرفته مي شوند و البته در تعيين ميزان مصرف انرژي نيز سهيم هستند آشنا مي شويم.

Intel Pentium M ,part of the Centrino package :
با 77 ميليون ترانزيستور,يك مگا كش خارجي و توانايي عملكرد يكنواخت مي تواند بيشترين عمر مفيد را براي باطري مورد مصرف در لپتاپ به همراه داشته باشد.با توجه به قطعه Intel-made Wi-Fi radio و Intel chipset بكار رفته,جزئي از سنترينو محسوب مي گردد.با سرعت پردازنده حداكثر تا1.7GHz در اكثر لپتاپ هاي سازندگان مختلف و مطرح در اين عرضه بكار رفته و عمر مفيد باطري در اين حالت در حدود 4 ساعت و 12 دقيقه مي باشد.

Intel Celeron M:
بر مبناي Pentium M بوده و از بهاي كمتري نسبت به نمونه قبلي برخوردار است.با حد سرعتي نزديك به 1.2GHz و البته 512KB of secondary data cache گزينه خوبي براي شروع است.با 400MHz frontside bus اين نوع پردازنده داراي نرم افزار كنترل كننده مصرف انرژي است كه سبب مي شود پردازنده با كمترين مصرف انرژي باطري به هنگام كار با لپتاپ رودررو باشد.


Mobile Intel Celeron:
بر اساس هسته Pentium 4 بوده كه كاملا با Celeron M متفاوت است و ميزان بيشتري از انرژي را مصرف مي نمايد. از سرعت 650MHz الي 2.5GHz برخوردار است كه Frontside buses From 100MHz to 400MHz را داراست. عمر مفيد باطري با بكارگيري اين پردازنده كمتر از حالت مشابه در Pentium M مي باشد.

Intel Mobile Pentium 4:
بر پايه Desktop Pentium 4 بوده و داراي 55 ميليون ترانزيستور و 512KB of external cache مي باشد.بيشتر در Desktop-replacement laptops ( لپتاپ هاي جايگزين سيستم هاي روميزي ) مورد استفاده داشته و با حداكثر سرعت 3.2GHz كارايي دارد.حداكثر عمر مفيد باطري در اين نوع از پردازنده هاي بكار گرفته شده در لپتاپ در حدود 2 ساعت و 47 دقيقه است.


Intel Pentium 4:
با اينكه اين پردازنده خاص رايانه هاي روميزي است,ولي در برخي از Desktop-replacement laptops ( لپتاپ هاي جايگزين سيستم هاي روميزي ) بكار گرفته مي شود.بسيار سريع بوده و قيمت آن بسيار كمتر از Mobile Pentium 4 and Pentium M chips مي باشد.البته اين پردازنده بسيار زود گرم مي شود و عمر باطري را بسيار كوتاه مي نمايد.

AMD Athlon XP-M:
با حداكثر سرعت 2GHz جزو ارزانترين پردازنده هاي بكار رفته در لپتاپ محسوب مي گردد.عمر مفيد باطري در بكار گيري اين نوع پردازنده در حدود 2 ساعت و 27 دقيقه است كه از اين جهت بعد از Mobile Pentium 4 and Pentium M قرار مي گيرد.مدل Mobile Athlon 64 نيز در برخي از لپتاپ ها بكار گرفته شده است.

Apple PowerPC:
خريداران Apple iBook داراي پردازنده هايي با سرعت هاي 800MHz, 933MHz, and 1GHz PowerPC G4 processor بوده كه در صورت ارتقا تا حد 1.33GHz نيز وجود دارد. 512KB external cache در اين نوع از پردازنده ها وجود داشته كه در مدل12-inch iBook عمر باطري 3.5 ساعت,در نوع 17-inch آن 2.7 ساعت مي باشد.


13 نكته اساسي براي افزودن عمر مفيد باطري لپتاپ :


1-به كوچك ترين فكر كنيد:
اگر عمر طولاني باطري مدنظر شماست,در فكر لپتاپي با نمايشگر 17 اينچي و با پردازنده با سرعت بالا نباشيد,چرا كه لپتاپ شما حداكثر دو ساعت با باطري خود مدارا خواهد نمود.به هنگام خريد لپتاپ بيشتر به فكر انواعي از جمله
ultraportable or a thin-and-light laptop باشيد.يك Pentium M processor نصف ميزان انرژي مصرفي يك Pentium 4را مصرف مي نمايد.يك نمايشگر 12.1-inch screen نصف ميزان 17-inch model را از نظر انرژي مصرفي مصرف مي نمايد.بكار گيري يك درايو سخت 4,200rpm به عوض نوع 5,400rpm در حدود 20 دقيقه بر عمر مفيد باطري شما خواهد افزود.

2-برق مصرفي لپتاپ خود را كنترل كنيد:

power settings لپتاپ خود را تنظيم نماييد.

Start > Control Panel > Performance And Maintenance > Power Options LCD screen را به گونه اي تنظيم كنيد كه بعد از 5 دقيقه عدم فعاليت خاموش گردد. اجازه دهيد هارد لپتاپ تا 20 دقيقه فعال باقي بماند. تمامي محتويات سيستم را در RAM ذخيره نماييد (زماني كه لپتاپ shut down خواهد بود).

3-تمامي روشنايي را تاريك سازيد:
ميزان درجه روشنايي نمايشگر شما 10 وات از قدرت باطري را بخود اختصاص مي دهد.آن را در حدي تاريك نماييد كه امكان براحتي ديدن صفحه نمايشگر برايتان فراهم باشد.معمولا با كليد اف 6 ميتوانيد اين كار را انجام دهيد.

4-مراقب انرژي مانده باطري باشيد:
به ميزان انرژي باقي مانده باطري لپتاپ خود با كنترلbattery power icon در system tray دستگاه آگاه باشيد.


5-لذت خود را دو يا سه برابر نماييد:
در برخي از لپتاپ ها نظير Fujitsu's LifeBook S series مي توانيد از باطري دومي نيز استفاده كنيد كه بر رويmodular bay تثبيت ميشود و تقريبا مدت زماني دو برابر حد معمول به شما امكان استفاده از انرژي را ميدهد. در برخي از لپتاپ ها نيز مي توانيد از باطري سومي نيز همزمان استفاده نماييد كه برdocking station يا media slice نصب مي شود.


6-هر زمان كه توانستيد شارژ كنيد:
قبل از ترك منزل يا محل كار,تمامي باطري هاي خود را شارژ كامل كنيد.


7- CMOS battery را كنترل كنيد:
اگر شما مجبور باشيد تا laptop's clock يا system BIOS را reset نماييد,ممكن است كه backup battery به همراه داشته باشد.باطري دوم كه CMOS battery ناميده مي شود,ساعت لپتاپ را تغذيه مي نمايد هنگامي كه لپتاپ روشن نيست.باطري فوق گران نيست ولي براي جستجوي آن بايد داخل لپتاپ را بكاويد.برخي سازندگان آن را در زير
memory chip slots قرار مي دهند,در حالي كه برخي ديگر آن را در كنار باطري اصلي دستگاه قرار مي دهند.

8-برنامه هاي غير ضروري را شات داون كنيد:
تمامي برنامه هاي غير ضروري و ادواتي كه استفاده نمي كنيدرا هنگامي كه از باطري لپتاپ خود بهره مي جوييد خاموش كنيد.هنگامي كه به wireless hot spot متصل نيستيد,Wi-Fi hardware را خاموش سازيد.اگر جهت اتصال به شبكه از PC Card بهره مي جوييد,آن را به هنگام عدم نياز جدا نماييد.شنيدن موزيك از روي سي دي و يا تماشاي فيلم دي وي دي ميزان مصرف باطري شما را دو چندان مي كند.


9-تخليه كامل باطري:
براي داشتن عمر باطري مفيد,در اولين بار استفاده اجازه دهيد تا باطري شما بخوبي تخليه شود.سپس آن را كاملا شارژ كنيد.اين كار را حداقل براي دو مرتبه از اولين استفاده از باطري لپتاپ خود مد نظر داشته باشيد و آن را هنگامي كه ميزان انرژي باقي مانده باطري به نصف تقليل يافت,شارژ نكنيد.در هواي بسيار سرد يا مثلا در ماشين داغ از لپتاپ خود استفاده نكنيد.باطري داغ زود تر تخليه شده و باطري سرد نيز انرژي مورد نياز شما را تامين نخواهد كرد.همچنين به اختصاص زماني اندك براي باطري كه بتازگي شارژ گرديده و گرم است -جهت سرد شدن-فكر كنيد.


10-تميز نمودن اتصالات باطري به دستگاه:
هر شش ماه تمامي در گاهي و اتصالات باطري به لپتاپ خود را با دستمال كتاني آغشته به الكل تميي�